Kip Siam zonder pakje

Als je googlet zie je dat menigeen er naar op zoek is: een recept voor kip Siam. Maar dan niet die uit pak maar eigen gemaakt. De zoekresultaten verschillen van “smaakt bijna zoals..” tot “compleet niet hetzelfde maar ook erg lekker..”. Leuk, maar ik wil Dé Kip Siam. Vooropgesteld: volgens mij bestaat er niet zoiets als dé kip Siam. En bestaat-ie al helemaal niet in Thailand. Maar u en ik weten precies waar we het over hebben. En ik maakte hem! Ik presenteer u: dé kip Siam (4 personen).

Ingrediënten:
– 1 grote ui, in stukjes
– 1 teentje knoflook, geperst
– 1 rode paprika, in korte reepjes
– 2 kipfilets of 4 kippendijen, in blokjes
– 3 lente-uien, in ringetjes
– vissaus
– oestersaus
– 250 ml kippenbouillon (half bouillonblokje)
– aardappelzetmeel
– evt. gedroogde koriander
– handvol ongezouten cashewnoten, een paar keer tussen je handen fijngedrukt

Voor garnering/extra jeu (van vroeger, toen er nog extra groententips op het pak stonden):
– 1 bosui, in ringetjes
– 4 halve perzikken uit blik, in stukjes

Bereidingswijze:
Scheutje olie in de pan, knoflook en ui erbij. Paar minuten bakken totdat ui glazig begint te worden. Dan de paprika erbij, kort meebakken, en vervolgens de kip. Het geheel goed bakken totdat de kip gaar is. Dan ca 1/2 eetlepel vissaus er over scheppen en 1 el oestersaus. Meer kan altijd achteraf dus volg daarin je smaak.

Voeg daarna 200 van de 50 ml bouillon bij en laat het geheel zachtjes pruttelen. Laat de overige 50 ml bouillon wat afkoelen en roer er dan met een vork een flinke eetlepel aardappelzetmeel doorheen. Aardappelzetmeel behoudt de transparantie van de vloeistof die je gaat binden en geeft het geheel een mooie glans, dus kies hier niet voor maizena. Roer het aardappelzetmeelpapje vlug door de saus en zet het vuur weer iets hoger. Saus te dik? Voeg een scheut heet water toe. Te dun? Herhaal de stap met het zetmeel maar neem ietsje minder zetmeel, in wat lauw water opgelost.

Als interessante toevoeging kun je nog een eetlepel gedroogde koriander door de saus roeren (hé, leuke groene spikkeltjes in de saus, net echt!) en, als je wilt, de perzikken in stukjes. (Of dat vroeger een serveertip was of dat mijn zus zo geniaal was, ik heb het er in ieder geval in gehouden: geeft het geheel kleur en een zoete, heerlijk kitscherige noot die het goed doet met de cashews en bosui). Vlak voor het opdienen de cashewnoten er overheen strooien. Garneren met ringetjes bosui en serveren met witte rijst en gestoomde groenten zoals broccoli of peultjes.

En wat vonden we ervan?
Kip Siam uit pak? No more! Voortaan maken we deze “Thaise” kip lekker makkelijk zelf. Smaakt ook de volgende dag heerlijk (ik schat dat het zonder cashews en bosui ook goed in te vriezen is. Handig om vanuit je werk snel aan tafel te kunnen.) En het mooiste is dat je echt niet meer tijd kwijt bent als je het zelf maakt! Ga maar na: de kip en groenten snijden moet je sowieso. Een klodder oestersaus is ook niet zoveel werk, toch? Kortom, voortaan heb je er een (s)makkelijke hap bij in het repertoir!

Bietensalade met couscous en feta

Wanneer de termen “snel klaar” je aanspreken, maak dan eens deze makkelijke salade met bietjes, couscous en feta (4 personen).

Ingrediënten
– 3-4 grote bieten, gekookt en in blokjes gesneden
– 250 ml groentenbouillon
– 250 gr couscous
– olijfolie
– 1 rode ui, in dunne ringen gesneden
– pakje van 150 gram feta, verkruimeld
– hand walnoten, paar keer gehakt
– raapsteeltjes of rucola
– balsamicoazijn
– citroensap
– peper en zout

Bereidingswijze
Breng de bouillon (opnieuw) aan de kook in een pannetje en haal het dan van de warmtebron af. Voeg de couscous toe en laat het een paar minuten wellen. Roer het dan los met een vork (met een lepel zou je de couscous teveel pletten!). Meng de stukjes biet in een ruime kom met de couscous, walnoten, rode ui, raapsteeltjes/rucola en feta. Maak het geheel aan met peper, zout, balsamicoazijn en citroensap naar smaak. Sprenkel er bij het serveren een royale hoeveelheid lekkere olijfolie over en klaar ben je!

En wat vonden we ervan?
Ka-ching! Zoet, zout, zacht, knapperig: deze salade heeft het allemaal. Couscous met een über-Nederlandse twist die bovendien klaar is binnen een paar minuten (niet als je zelf de bietjes kookt natuurlijk). Op zichzelf al lekkere gemakskost maar kan het ook prima doen als bijgerecht.

Salade Niçoise

Een omstreden gerecht: wel of geen aardappels erin? Paprika’s? En wat is dan hét enige echte originele recept? Het is in ieder geval een Zuid-Franse salade met tonijn. En welke variatie je er ook van maakt, volgens mij zijn ze allemaal lekker. Het recept heb ik opgesnord uit één van de “ouderwetse” Blue Band kookboekjes, dan weet je vrijwel zeker dat je geen onnodige opsmuk voor je neus krijgt. Terwijl deze salade zich wel met de nodige pracht en praal laat presenteren. Ik heb wel een beetje gesjoemeld met de precieze samenstelling en hoeveelheden, maar je vindt het originele recept terug in kookboek “Groenten” uit 1988 😉

Ingrediënten:
– 1/2 krop ijsbergsla, in smalle reepjes
– 1 sjalot, in dunne ringen
– 100 g gekookte sperzieboontjes
– een grote gekookte aardappel, in blokjes
– 2 ontvelde tomaten, in reepjes gesneden
– 3 hardgekookte eieren, in kwarten
– een paar el in ringetjes gesneden zwarte olijven
– blikje tonijn in olie
– 4-5 ansjovisfilets

Dijondressing:
– 2 el wijnazijn
– 1 tl Dijonmosterd
– zout en peper
– 4 el olijfolie

Bereidingswijze:
De salade maak je als volgt: doe de (gewassen en gesneden) sla in een kom. Drapeer daar vervolgens overheen: de sjalot ringetjes, de boontjes en de aardappels, de tomaten, olijven, tonijn, eieren en de stukjes ansjovisfilet. Klop voor de dressing de wijnazijn met de mosterd en peper en zout op, en giet er dan langzaam de olijfolie door terwijl je blijft kloppen. (Volgens het kookboekje moet er dan 1 tl fijngehakte dragon en 1 tl fijngehakte kervel door, maar dat had ik niet in huis.) Giet het geheel over de salade. Lekker op zichzelf of met een stuk ciabattabrood erbij.

En wat vond ik ervan?
Lekker! Zalig! Ja, het roept inderdaad allerlei vakantiegevoelens op variërend van moeders-onderweg-op-vakantie-boontjes-rundvlees-salade (waarvan we tot op heden niet meer de receptuur kunnen verzinnen) tot vrijheid onder de Franse zon. Het is weinig moeite, lekker fris en het mediterrane eetpatroon staat bekend om z’n gunstige effecten op de gezondheid. Deze salade kan dus niet missen!

Couscoussalade met kip

Ik had al twee keer couscous klaargemaakt en dat viel me niet tegen. Maar salade, zoals ik het andere mensen wel eens had zien eten, dat stond nog op mijn lijstje. De hoeveelheid couscous is voor 3-4 personen. Ik had dus teveel gemaakt maar de verhouding tot de groenten was prima. (Ik las overigens dat je er qua groenten alles doorheen kunt doen wat je maar lekker vindt dus wees vooral creatief!)

couscous_kip.jpg

Ingrediënten:
– 250 g couscous
– 1/2 tablet voor kruidenbouillon
– 1 rode (punt)paprika, in kleine stukjes
– 1 blik kikkererwten, uitgelekt
– 4-5 lepels fetablokjes (ik houd van feta..)
– bakje romaatjes, in drieën gesneden
– klein blikje worteltjes
– 1 bosuitje, in smalle ringetjes

– handje platte peterselie
– handje basilicum
– handje munt
– peter en zout
– citroensap

Bereidingswijze:
Doe de couscous in een schaal en los de 1/2 bouillontablet op in 250 ml kokend water. Giet het op de couscous, laat het wellen en onder af en toe losroeren met een vork weer afkoelen. Roer er dan de paprika doorheen, de kikkererwten, de feta, romaatjes, worteltjes en het bosuitje. Goed mengen. Hak dan de kruiden fijn en meng die door d salade. Beetje peper en zout erover, paar kneepjes citroensap, en klaar!

En wat vond ik ervan?
Lekker! Omdat de groenten rauw blijven (op de erwten en worteltjes na dan) is de salade fris en houd je iets om op te kauwen. De feta maakt het zacht, het uitje pittig, en de kruiden maken er een harmonieus geheel van. Ik dacht nog dat je de munt vast heel erg zou proeven maar niets is minder waar. Dankzij mijn verkeerde inschatting had ik teveel gemaakt maar na drie dagen dagelijks een schaaltje ben ik het nog steeds niet zat. Het is snel klaar, licht en vult prima. Op bovenstaande foto had ik er nog een stukje kip bij, gemarineerd in kaneel, komijn, paprikapoeder en chilipeper. Deze salade is een prima optie voor op een vegetarische dag!

Review – couscous met dadels, jalapeñopepers en feta recept Albert Heijn

In het kader van de één-dag-geen-vlees aten wij weer eens vegetarisch. Ik had nog een pak (biologische) couscous in de kast staan, en dit leek mij een uitgelezen moment om daar eens vanaf te komen. Dat bracht mij bij een vegetarisch recept met couscous, dadels, jalapeñopepers en feta. Nu heb ik gemengde gevoelens voor couscous maar dat komt vast omdat ik het de vorige keer te saai had klaargemaakt. Dit klonk mij al een stuk beter in de oren! Het recept is aangepast voor 2 personen, en het originele recept is terug te vinden op ah.nl.

jalapenos.jpg

Ingrediënten:
– 200 g couscous
– 1 el olijfolie
– 1/2 rode ui, fijngesnipperd
– 1/2 potje jalapeñopepers (225 g)
– 50 g pitloze dadels
– 250 ml warme kruidenbouillon
– 1 el honing
– 1 el boter
– 100 g verbrokkelde feta
– peper en zout

Ik vond de hoeveelheid groenten in het originele recept nogal magertjes, dus gebruikte ik nog groenten die in de koelkast lagen en waar ik nu mooi vanaf kwam:
– 1/2 bakje champignons, in stukjes of in plakjes
– 1/2 paprika, gegrild en in stukjes (hier had ik ook gerust een hele paprika voor kunnen gebruiken, maar ik had nou eenmaal niet meer. Gegrilde paprika’s uit pot zijn vast ook een prima alternatief.)

Bereidingswijze:
Verwarm de oven op 200 °C. Doe de couscous in een ingevette ovenschaal en voeg daar de olijfolie, ui, de pepers, dadels en groenten aan toe, en schep alles door elkaar. Los in de bouillon de honing en boter op en schenk het over de couscous. Breng op smaak met zout en peper. Doe aluminiumfolie over de schaal en verwarm alles 15 min. dan de folie eraf halen en de feta over de schotel strooien. Nog 5 min. in de oven terugplaatsen, en dan is het klaar!

En wat vond ik ervan?
Toen ik de jalapeñopepers enthousiast in de ovenschaal kieperde, riep Niek verheugd dat ze erg lekker waren en dat dat ook de pepers zijn die je altijd op je broodje Subway krijgt! Oei. Ja, dat staat me nog wel bij, ja. Toch eens proeven hoe scherp ze dan ook alweer zijn. Pfoei! Flink scherp! Dus ik heb wat pepers terug in het potje gestopt. Desondanks was het eten flink pittig, maar wel op een prettige manier. Ja, deze pepers zijn dus echt lekker! AH heeft op zijn website gezet dat het een mediterraan gerecht is maar ik vind het leuker om het als Mexicaans te beschouwen. (Dat heeft ook te maken met het Mexicaanse karakter Uncle Jalapeño uit het spel “Little Big Planet”, maar dat terzijde.) Enig zoekwerk op internet levert mij overigens op dat je de Mexicaanse keuken tekort doet door te denken dat alles met pepers wordt klaargemaakt, maar ik geloof dat de echte Mexicaanse keuken mij best wel goed ligt. Nu ik het erover heb, ik wil eigenlijk best wel naar Mexico!

Maarrrr, ik dwaal af, want wat vond ik van het eten? Lekker! Zelfs de couscous! Klaargemaakt met kruidenbouillon en honing zit er weldegelijk een lekkere smaak aan, maar wat mij betreft had het nog wel meer uitgesproken mogen zijn. Wie weet kan ik de volgende keer de kruidenbouillon sterker maken. De dadels maakten het lekker zoet, de pepers lekker pittig. Feta maakte het zacht en romig, de rode ui zorgde voor een scherpe bite. Ik was wel blij dat ik er nog champignons door had gedaan. Omdat de couscous best droog is, gaven de champignons het nog een beetje smeuïgheid. Ook de gegrilde paprika smaakte er echt lekker bij. Dat vind ik sowieso lekker dus daar doe ik een volgende keer graag wat meer van door. Eet ik het nou voortaan elke week? Ehm, nee. Als ik elke week vegetarisch zou moeten eten, dan liever woknoedels met kool, ei en koriander. Da’s toch net wat smeuïger. Maar ik wil zeker nog eens aan het experimenteren slaan met dit recept.

Review – broccolisalade recept van Jamie Oliver

Onder het motto, we doen eens wat anders: broccolisalade! Ik heb het een beetje aangepast qua ingrediënten (geen bieslook gebruikt bijvoorbeeld) maar het originele recept is terug te vinden op jamieoliver.com

Ingrediënten:
– 2 stronken broccoli
– 8 plakjes bacon, fijngesneden
– olijfolie
– 3 tomaten, zaadjes eruit en fijngesneden
– klein bosje bieslook, fijngehakt, liefst ook met een paar bloemetjes voor de garnering

De dressing:
– halve teen knoflook, fijngehakt
– 2 tl Dijon mosterd
– 6 el olijfolie, extra vergine
– 2 el witte wijnazijn
– zout en vers gemalen peper

Bereidingswijze:
Snijd de broccoliroosjes van de stronk en snijd ze in nog kleinere roosjes. Dat moet je nauwkeurig doen want lekkere kleine roosjes zijn veel smakelijker in een salade dan grove stukken. Ook het stammetje kun je schillen en fijn snijden. Blancheer de broccoli een minuutje in kokend zout water: ze worden dan zachter maar houden een beetje bite. Laat uitlekken en spreid het uit over een theedoek zodat ze droog kunnen dampen. Als ze droog genoeg zijn mag het in een schaal.

Bak in een beetje olijfolie de bacon op middelmatig vuur krokant. Schep de bacon daarna ook in de schaal. Het vet kun je eventueel gebruiken als smaakmaker door je dressing. Als je dat wilt, doe het dan bij de rest van de dressingingrediënten in een kom.

Meng de tomaat en bieslook door de broccolli en bacon en giet er daarna de dressing over. Controleer af en toe de smaak zodat je eventueel bij kunt springen met wat extra azijn of peper. Maak de salade dan af met de bieslookbloemetjes en zet de boel op tafel.
Kan goed bij gegrild vlees of vis, maar is ook op zichzelf lekker.

En wat vond ik ervan?
Ik was verbaasd over hoe lekker het was! Ik kook wel vaker iets uit Jamie’s kookboeken en soms denk ik: dit kón niet misgaan en toch vind ik het niet zo ontzettend lekker. Maar dat was hierbij geenszins het geval. De combinatie mosterd, bacon en broccoli smaakte erg goed. Ik had iets minder tomaat gebruikt maar de voorgeschreven hoeveelheid is denk ik wel terecht. Dit wil ik nog wel eens maken 🙂

Review – mango mousse recept volgens Albert Heijn

Recent heb ik een staafmixer in bezit gekregen en gisteren heb ik bij het koken hem er maar eens bij gepakt. Een superapparaat, werkelijk. Er lang nog een mango op de fruitschaal en daarvan heb ik de mango mousse van ah.nl gemaakt, in de praktijk niet zozeer mousse als wel mangokwark. Het orginele recept is voor vier personen maar ik heb het voor twee gemaakt. Het orginele recept is terug te vinden op ah.nl.
Ingrediënten:
Ingrediënten:
– een mango
– limoensap, een flinke kneep
– een scheut vanille essence omdat ik geen zin had in gepier met een stokje
– magere kwark, iets meer dan een half bakje

Bereidingswijze:
Mango dun schillen en het vruchtvlees langs de pit afsnijden. Eén plak aparthouden, rest met limoensap in keukenmachine of met staafmixer tot gladde saus pureren. Helft van saus over twee schaaltjes verdelen. Kwark en vanille essence door mangosaus in keukenmachine scheppen en de hele zaak weer pureren. De mangokwark in de schaaltjes scheppen, een beetje in het midden zodat er nog iets van de mangosaus aan de rand van het schaaltje te zien blijft. De overgebleven mangoplak in stukjes snijden en op de kwark draperen. Lepeltje honing er overheen uit laten lopen, en that’s it.

Als je een zoet toetje verwacht kom je een beetje bedrogen uit. Desondanks viel het me nog mee hoe zuur het was (namelijk níét). Het heeft geen uitgesproken smaak omdat het door de kwark nogal zacht is, en mango is van zichzelf ook niet echt heftig natuurlijk maar geeft er net het benodigde beetje zoetigheid aan. En honing is dan de druppel 😉

In dadelbalsamicoazijn gemarineerde aardbeien

Ik ben het wel vaker tegengekomen: de combinatie van aardbeien met balsamicoazijn. Waarom zou je nou zoiets als azijn over je aardbeien doen?! Maar ik was toch wel nieuwsgierig, dus ben ik naar de Oil&Vinegar gegaan om te vragen welke azijn je daar het beste voor kunt gebruiken. “De normale kan, maar je kunt ook de dadelbalsamicoazijn daarvoor gebruiken. Die is van zichzelf al een beetje zoet.” En die is inderdaad erg lekker, dus als het over de aardbeien niet goed uitpakt, dan kun je het nog altijd heerlijk als sladressing gebruiken.


Ingrediënten:
– doosje aardbeien
– 1 dl dadelbalsamicoazijn (Oil&Vinegar)
– kristalsuiker
– 125 ml slagroom
– munt, zodat het er ook leuk uitziet

Bereidingswijze:
De aardbeien wassen, kroontjes eraf halen en de aardbeien in een schaal doen. Onderwijl er een paar lepels kristalsuiker overheen strooien en er een leuke scheut balsamicoazijn over gieten. Eventjes laten staan, dan goed omscheppen en het voor een paar uur afgdekt wegzetten.
Terwijl je het af en toe eens omschept laat je de aardbeien, tot aan het moment dat je ze wilt eten, dus eigenlijk in de azijn marineren. Ik heb ze vervolgens gegeten met een flinke klodder slagroom, maar dat hoort eigenlijk met mascarpone.

Een beetje van de inmiddels zoetzure aardbeienazijn eroverheen gieten, fröbeltjes munt erop en klaar! De overgebleven azijnsiroop laat zich trouwens goed opmaken in combinatie met de overgebleven slagroom… 😉

Het is weliswaar een exotisch nagerechtje, maar desondanks niet overdreven zalig of vurrukkelijk. Wél is het apart hoe de combinatie uitpakt. Alsof het contrast de zoetheid van aardbeien toch een beetje weet te accentueren. Leuk voor een keer maar de rest van de azijn gaat lekker door de sla.

Eigen pizza’s: niet moeilijk, erg lekker


Eerst basilicum, en nu zelf pizza’s. Muteren en transformeren wij langzaam maar zeker in zelfvoorzienende groengekken?! Wie weet. Maar je eigen pizza maken is lang zo moeilijk niet en doet qua smaak zeker niet onder voor eentje uit de winkel. Bovendien heb je zelf de hand in wat je erop doet: weinig vet, veel groenten, alles kan.

Benodigdheden:
– pak Honig pizzadeeg
– pizzasaus (uit: “Thuis bij Jamie”, momenteel 29,99 tweedehands op bol.com): bak knoflook aan, voeg er dan gepelde tomaten en basilicum aan toe en breng alles aan de kook.

Daarna de saus zeven, terug in de pan doen en weer aan de kook brengen.
– beleggen met: ham, salami, Goudse, mozzarella, parmigiano, champignons, paprika, rode ui of (nadat het gebakken is) rucola.

Easy! 🙂

Edit november 2015:
Inmiddels maak ik zelf regelmatig pizza’s. Veel werk? Welnee! In de tijd dat het deeg staat te rijzen snijd je je toppings alvast. De tomatensaus maak ik tegenwoordig in zulke hoeveelheden dat ik altijd wel een zakje in de vriezer heb liggen. En bak je je pizza’s op een pizzasteen, dan ben je 8 minuten per pizza kwijt.

Bron: jamieoliver.com (en eerlijk gezegd snap ik niet waarom het recept daar maar 3 sterren krijgt, het kan namelijk echt niet beter!

Aardappelstoofschotel met spek

Schaamteloos gejat, maar subliem verbeterd: de aardappelstoofschotel met spek van de Albert Heijn website. Zie hier de door mij en Mr Wichke Kok geëdite versie. Het is echt hartstikke simpel. En als je het extrapoleert naar twee personen, dan ben je niet alleen sneller klaar, maar ook nog eens redelijk goedkoop uit: fijn, met het oog op het vandaag door de Keunegin geschetste toekomstbeeld wat betreft de Nederlandse economie.. Enfin, ik had de spekjes en de paprika al in huis en voor de rest was ik beneden de 5 euro klaar, dus daar kun je je geen breuk aan vallen. Zeker niet met zo’n smaak-, kleur- en stijlvol resultaat. Hier volgt dan dus het recept voor 2 personen.

Bereidingstijd in minuten: 30 bereiden (maar dat kan dus echt wel sneller)

Ingrediënten:
– 1/2 kilo superaardappels (kruimig, maar dat lijkt me niet obligaat)
– 1 winterwortel (20 cent bij de groentenboer)
– 1 duobakje gerookte spekblokjes (250 g)
– 1/2 pot bouillon met rundvlees (350 ml) (van AH, 0,89 euro, dus dat kost ook amper iets. Van die andere helft kun je dan weer mooi een keertje home-made maaltijdsoup maken ofzo.. Kun je net zo goed twee winterwortels kopen.. Eet je daar weer rucolasalade bij, it’s so easy! Bovenop de bouillon drijft trouwens nog een laagje vet, die kun je er wel afhalen om het geheel wat magerder te maken. En ach, alleen die spekjes zijn vet, verder is het gewoon een hele gezonde maaltijd vol anti-oxidanten en vitamines!)
2 groene paprika’s Een gele en een rode paprika, of wat je in huis hebt..
2 preien Nee dus, veel teveel werk. En daarom doe je gewoon twee paprika’s! Zonder prei smaakt het geloof ik minstens net zo goed.
– 1/2 zakje rucolasla (30 g)

Bereiden:
Aardappels schillen, wassen en in partjes snijden. (Partjes.. dus gewoon van die halve maantjes.. maar je kunt het ook fifty-fifty doen: partjes én blokjes. Als je dat dan ook met de paprika’s doet, heb je nog eens wat afwisseling op je bord. Het oog wil ook wat, ja toch?) Wortel schoonmaken en in plakken snijden. In braadpan spekblokjes ca. 4 minuten bakken. Aardappel en wortel ca. 3 minuten meebakken. Bouillon met vlees en 50 ml water (ik weet niet of dat dan ook 25 moet worden, maar wij hebben geloof ik gewoon 50 gedaan, gaat ook prima) door groente roeren en geheel aan de kook brengen. Paprika schoonmaken en in reepjes snijden. (Ja, en dus wat grotere stukjes..) Prei wassen en in stukken van ca. 2 cm snijden. (Skip dat maar..) Paprika en prei door aardappelmengsel scheppen. Met deksel op pan ca. 15 minuten laten stoven. (Da’s dus heel makkelijk, want dan kun je ondertussen mooi een paar glaasjes port drinken.) Op smaak brengen met zout en peper. Rucola grof snijden. (Lees: open de zak en pak je schaar die je voor voedselbereiding gebruikt, en knip een paar keer flink in de zak rond. Voila. En als je nog geen voedselschaar hebt, koop dan gewoon een schaar die je daar voortaan voor kunt gebruiken. ZO handig!) Vlak voor opdienen rucola door stoofschotel scheppen.

En dat is lekker, werkelijk waar, ver-ruk-ku-luk 🙂 (En die paarse dingen, dat zijn dus de spekjes, just for your information..)