Stoofperen met effect – review

Een leuk recept voor tijdens de kerstdagen (dus eigenlijk net te laat) maar zeker ook daarbuiten: stoofpeertjes in twee kleuren. Het originele recept vraagt om Gieser Wildeman stoofpeertjes en om gebruik van witte wijn en port. Ik had destijds Brederode stoofperen in de groententas zitten (Brederode peren zijn een wat minder gangbaar ras) en heb de witte wijn vervangen door appelsap, en bramensap gebruikt in plaats van port. Het recept is aangepast voor 2 personen met een liefde voor nagerechten. Het originele recept voor 6 personen vind je hier.

Ingrediënten:
1/4 citroen
1/4 liter appelsap
165 ml water
65 g suiker
1/4 tl kurkuma
1/4 laurierblaadje
4 stoofperen
65 ml bramensap
1/4 el maïzena

Bereidingswijze:
Breng de geschilde peertjes aan de kook met het sap van de citroen, de uitgeknepen citroen zelf, de appelsap, water, suiker en kurkuma (die maakt de peertjes mooi geel). Laat een uur zachtjes koken en laat de peertjes dan afkoelen. Haal de peertjes er eventueel al voorzichtig uit met een lepel en houd het sap apart. Daarmee geef je de peertjes straks nog een glanslaagje. Giet de rest over in kleine glaasjes: een heerlijk kruidige alcoholvrije “punch”!

Zet de peertjes zodra ze zijn afgekoeld in een bakje knus naast elkaar en giet er een bodempje sap in. Laat een nachtje staan. Breng voor het serveren het restje kookvocht weer aan de kook met een klein beetje maizena. Haal de peertjes daar voor het serveren doorheen zodat ze een mooie glans krijgen. Wat mij betreft dan al af maar leuk de peertjes op naar believen: takje munt, paar verse bramen..

PS: wist je dat stoofpeertjes typisch Nederlands zijn en buiten ons land niet bekend zijn? En eerst eens gewone stoofpeertjes koken? Hier vind je het recept.

Bananabread recept

Dit is één van de klassiekers die ik heb leren bakken tijdens de baking classes voor Amerikaans en Canadees gebak, die ik heb gevolgd op de middelbare school. Dus ik ben nu zes jaar verder, en nog steeds bak ik een paar keer per jaar iets uit die serie! En dat komt omdat ze gewoonweg briljant zijn. Dit recept weet raad met de bruinzwarte bananen, zoals nog wel eens wil voorkomen als de hè-ja-weer-eens-lekker-fruit-eten bui toch tegen blijkt te vallen, en het fruit zo onderhand zelf de fruitschaal uitloopt.

Ingrediënten:
– 420 g bloem
– 160 g suiker
– 2 1/2 tl bakpoeder
– 1/4 tl zout
– 2-3 middelgrote (over)rijpe bananen, geprakt
– 75 g boter (of margarine)
– 2 el melk
– 2 eieren
– 40 g gehakte noten


Bereidingswijze:
De oven voorverwarmen op 175 graden celsius. Meng de helft van de bloem met de suiker, bakpoeder en zout. Doe er de banaan doorheen (die kun je in plaats van te prakken ook heel laten en dan boven de mengkom in stukjes breken.. of in dit geval waarschijnlijk als een plakkerige rommelboel in stukjes knijpen), evenals de boter en de melk. Mix het op de laagste stand totdat alles door elkaar is gemengd, en dan nog op de hoogste stand gedurende 2 minuten. Eieren en andere helft van de bloem erbij, mixen. Tot slot de noten er doorheen roeren. Het beslag in een ingevette bakvorm gieten en 55-60 minuten bakken. Idealiter een nacht laten staan voordat je ‘m aansnijdt. (Dat doe ik natuurlijk niet :P)


Let op, het brood/de cake vult best en volgens mij zou je er ook wel mee kunnen ontbijten. Verder is het niet erg zoet. Daar houd ik persoonlijk wel van, maar als je wél van lekker zoet houdt, zul je er waarschijnlijk meer suiker door moeten doen. Maar de meest fantastische manier om het op te lossen is om een plak brood te besmeren met kersenjam! Dan doet het echt niet onder voor muffins met jam in de bakkerswinkel. Serieus, het is echt, echt heel lekker 🙂

Verder uit deze serie:
carrotcake

Review – mango mousse recept volgens Albert Heijn

Recent heb ik een staafmixer in bezit gekregen en gisteren heb ik bij het koken hem er maar eens bij gepakt. Een superapparaat, werkelijk. Er lang nog een mango op de fruitschaal en daarvan heb ik de mango mousse van ah.nl gemaakt, in de praktijk niet zozeer mousse als wel mangokwark. Het orginele recept is voor vier personen maar ik heb het voor twee gemaakt. Het orginele recept is terug te vinden op ah.nl.
Ingrediënten:
Ingrediënten:
– een mango
– limoensap, een flinke kneep
– een scheut vanille essence omdat ik geen zin had in gepier met een stokje
– magere kwark, iets meer dan een half bakje

Bereidingswijze:
Mango dun schillen en het vruchtvlees langs de pit afsnijden. Eén plak aparthouden, rest met limoensap in keukenmachine of met staafmixer tot gladde saus pureren. Helft van saus over twee schaaltjes verdelen. Kwark en vanille essence door mangosaus in keukenmachine scheppen en de hele zaak weer pureren. De mangokwark in de schaaltjes scheppen, een beetje in het midden zodat er nog iets van de mangosaus aan de rand van het schaaltje te zien blijft. De overgebleven mangoplak in stukjes snijden en op de kwark draperen. Lepeltje honing er overheen uit laten lopen, en that’s it.

Als je een zoet toetje verwacht kom je een beetje bedrogen uit. Desondanks viel het me nog mee hoe zuur het was (namelijk níét). Het heeft geen uitgesproken smaak omdat het door de kwark nogal zacht is, en mango is van zichzelf ook niet echt heftig natuurlijk maar geeft er net het benodigde beetje zoetigheid aan. En honing is dan de druppel 😉

In dadelbalsamicoazijn gemarineerde aardbeien

Ik ben het wel vaker tegengekomen: de combinatie van aardbeien met balsamicoazijn. Waarom zou je nou zoiets als azijn over je aardbeien doen?! Maar ik was toch wel nieuwsgierig, dus ben ik naar de Oil&Vinegar gegaan om te vragen welke azijn je daar het beste voor kunt gebruiken. “De normale kan, maar je kunt ook de dadelbalsamicoazijn daarvoor gebruiken. Die is van zichzelf al een beetje zoet.” En die is inderdaad erg lekker, dus als het over de aardbeien niet goed uitpakt, dan kun je het nog altijd heerlijk als sladressing gebruiken.


Ingrediënten:
– doosje aardbeien
– 1 dl dadelbalsamicoazijn (Oil&Vinegar)
– kristalsuiker
– 125 ml slagroom
– munt, zodat het er ook leuk uitziet

Bereidingswijze:
De aardbeien wassen, kroontjes eraf halen en de aardbeien in een schaal doen. Onderwijl er een paar lepels kristalsuiker overheen strooien en er een leuke scheut balsamicoazijn over gieten. Eventjes laten staan, dan goed omscheppen en het voor een paar uur afgdekt wegzetten.
Terwijl je het af en toe eens omschept laat je de aardbeien, tot aan het moment dat je ze wilt eten, dus eigenlijk in de azijn marineren. Ik heb ze vervolgens gegeten met een flinke klodder slagroom, maar dat hoort eigenlijk met mascarpone.

Een beetje van de inmiddels zoetzure aardbeienazijn eroverheen gieten, fröbeltjes munt erop en klaar! De overgebleven azijnsiroop laat zich trouwens goed opmaken in combinatie met de overgebleven slagroom… 😉

Het is weliswaar een exotisch nagerechtje, maar desondanks niet overdreven zalig of vurrukkelijk. Wél is het apart hoe de combinatie uitpakt. Alsof het contrast de zoetheid van aardbeien toch een beetje weet te accentueren. Leuk voor een keer maar de rest van de azijn gaat lekker door de sla.