Groententassoep deel 1: slasoep

Groenten- en fruitabonnement
Om ons in ons aankopen van groenten en fruit te laten leiden door wat in het seizoen is, en zo min mogelijk groenten en fruit te kopen die uit Kenia of Chili worden ingevlogen, hebben wij sinds ongeveer een jaar een abonnement op een groente- en fruittas. Als je van gemak houdt dan is dit een ideale manier om boodschappen te doen. Op zaterdag staat online wat er deze week in de tas zit. Dus als ik op vrijdag de tas haal, weet ik al precies welke boodschappen ik nog verder in huis moet halen voor de aankomende week! Bijkomend voordeel van hem op vrijdag halen: als er bijzondere groenten in de tas zitten dan kan ik op mijn gemak bedenken wat ik er dat weekend mee zal doen. Alle groenten en fruit zijn biologisch (of zelfs biologisch-dynamisch) en voor twee personen zijn we 8-9 euro kwijt voor een tas waar we de hele week mee doen. Niet gek! De tas komt met een begeleidende nieuwsbrief met achtergrondinformatie, een overzicht waar je groenten en fruit vandaan komen en standaard 2 recepten. Recepten die overigens vrijwel altijd erg lekkere gerechten opleveren, zeker de vegetarische. Je kunt vrijblijvend een paar keer een tas bestellen zonder aan een abonnement vast te zitten. En een paar weken op vakantie? Geen probleem, daarna staat de tas weer gewoon klaar.

Heeft het ook nadelen, zo’n tas? Jawel. Dat is niet eens dat je met de seizoenen mee moet eten (vaak kool in de winter, vaak sla in de zomer) maar met name dat je wel bereid moet zijn tot creatiever koken. Want wat maak je de zevende keer met paksoi? Je kunt het niet eeuwig blijven wokken, toch? En na twaalf keer een stronk groenselderij weet je het soms ook niet meer. Een ander nadeel is dat niet alles even lang goed blijft. Zeker verse dingen als sla verpieteren soms best snel. Maar… dan maak je er toch gewoon soep van?

Recent heb ik twee soepen gemaakt van groenten waar ik het het minst van verwachtte. Vandaag het recept voor slasoep (jawel, slasoep!) voor 3 personen.

Ingrediënten
– 1 krop (slappe!) sla, gewassen en in smalle reepjes
– 1 bosje raapstelen, gewassen (zat ook in de tas en daar kwam ik anders niet van af)
– 2 teentjes knoflook (in de pers)
– 1 sjalot, gesnipperd
– 750 ml bouillon (ik had kippenbouillon en groentenbouillon, kan ook prima met alleen groentenbouillon)
– 1 aardappel, geschild en in blokjes
– flinke hand bieslook
– peper en zout

Om te serveren: klodder (uitgelekte) Griekse yoghurt en sprietjes bieslook

fruiten van ingredienten

Bereidingswijze
Fruit de sjalot in een ruime pan (er moet straks veel sla én de bouillon in en in het pannetje op de foto paste dat dus niet). Pers de knoflook uit in de pan en voeg hand voor hand de gewassen sla toe. Verkruimel zodra de sla geslonken is de bouillontableten in de pan en giet er 750 ml heet water bij (op deze manier scheelt het weer afwas). Doe de aardappel erbij en breng alles aan de kook. Laat het daarna alles 15 minuten op een zacht vuur koken. Scheur een bosje bieslook in stukken en doe het in de pan bij de rest van de soep-in-wording. (Het zou ook prima met prei kunnen of bos-/lenteuitjes: bieslook levert eenzelfde soort pit!)

bouillon bij sla doen

Pureer dan alles met de staafmixer. Als je wilt dan zou je de soep nog kunnen zeven om wat minder vezels in je soep te hebben. Breng alles op smaak met peper en zout en serveer het met een beetje Griekse yoghurt of crème fraîche en een paar sprietjes bieslook.

En wat vonden we ervan?
Whoa! Dat sla zo lekker kon zijn in de soep! De eerste hap deed me sterk aan spinazie(soep) denken maar daarna toch ook weer niet..! Misschien is het gewoon de prachtig donkergroene kleur? Maakt ook niet uit want wat is dit een briljante manier om van een krop slappe sla af te komen. Als voorafje of met een stuk brood als lichte maaltijd.

soep serveren

Benieuwd van welke groente je ook prima soep kan maken? Probeer een slasoep, pastinaaksoep of erwtensoep.

Erwtenrisotto met citroen, munt en ricotta

Ik dacht: risotto. Lente. Risotto en asperges? Googlen. Risotto en asperges en doperwten. Van daar naar risotto met doperwten en munt! Dus geïnspireerd door een recept van het Londense Italiaanse restaurant the River Café: mijn variant op “fresh pea risotto”, oftewel risi e bisi, oftewel lekkere groene hap. Voor wie niet kan wachten tot het seizoen voor verse doperwtjes (of dat teveel werk vindt): het was ook erg smakelijk met diepvriesdoperwtjes. Voor 4 personen.

Ingrediënten:
– boter
– 1 ui, gesnipperd (of 3 lente-uitjes, gesneden)
– 350 gram risotto
– 1 liter hete groentenbouillon
– 450 gram diepvriesdoperwten
– ca. 10 blaadjes munt, gekneusd
– 2 teentje knoflook
– scheut vermout
– citroenrasp
– 100 gram ricotta
– parmezaanse kaas
– 8 blaadjes basilicum, in stukjes gescheurd
– peper en zout

Bereidingswijze
Kook de doperwten met de muntblaadjes en 1 teentje knoflook (geplet) 4-5 minuten. Bewaar 100 ml van het kookwater. (Let op: wacht nog even met de risotto. Het duurt wel even voordat het water met diepvriesdoperwtjes weer aan de kook is, en anders zit je straks met gare risotto terwijl je de erwten nog moet pureren!)

Smelt een klontje boter in de pan, of gebruik olijfolie, en fruit de ui en een uitgeperst teentje knoflook. Doe de risotto erbij en roer de rijst een paar keer goed door. Voeg dan lepel voor lepel de bouillon toe. Als de bouillon is opgenomen door de rijst, voeg dan de helft van de doperwten toe. Pureer de overige erwten met de munt, knoflook en kookvocht en voeg de erwtenpuree toe aan de risotto. Roer er tot slot de basilicum, vermout en een ruime eetlepel ricotta doorheen. Breng tot slot op smaak met peper en zout.

Serveer de risotto met nog een beetje ricotta, citroenrasp en parmezaanse kaas.

Drie manieren om pastinaak te eten

Dit voorjaar had ik mijn vader overgehaald voor mij pastinaken te zaaien. Want het werd tijd voor een lijvig onderzoek van de pastinaak! Sinds begin deze maand staat er in mijn vaders tuin een lange rij met dik, groen loof, en is er geen ontkomen meer aan: we kunnen aan de pastinaak! Hier geef ik drie manieren waarop je pastinaken kunt eten.

Uit de oven
Ik denk het meest gangbaar en de veiligste optie. Combineer het vooral ook met andere groenten, bij voorkeur aardappel maar ook (winter)wortel, ui, knoflook of spruitjes. Snijd alles in hapklare stukken en kook ze eventueel een paar minuten voor. Dan alles in een ovenschaal, olijfolie, zout en rozemarijn erover, en drie kwartier later zijn je groenten klaar.

aardappel, pastinaak en wortel uit de oven

Aardappel, pastinaak (die lichte stukken groente) en wortel uit de oven

Resultaat?
Pastinaak. Uit de oven. Persoonlijk vind ik het wel lekker als groenten die wat drogere, knapperige buitenkant hebben. Maar de binnenkant liegt er niet om: pastinaak! Dus zorg dat je er het nodige zout over strooit zodat de smaak wat wordt opgehaald.

Met tagliatelle
Zo had ik het een paar jaar geleden ook klaargemaakt, volgens recept van Jamie O. Er stond me niks van bij dus heb ik het nu wéér gemaakt. Dat gaat als volgt: je snijdt de pastinaak in blokjes en kookt die even voor. Je bakt pancetta uit, snijdt die in reepjes, en kookt ondertussen wat tagliatelle. Frut er nog wat takjes rozemarijn overheen, en klaar ben je.

tagliatelle met pancetta en pastinaak

Tagliatelle met pancetta en pastinaak

Resultaat?
Als je het recept van Jamie tot op de letter nauwkeurig volgt, dan eindig je naar mijn smaak met teveel pastinaak. Apart, want het ene moment lijken ze weinig smaak te hebben, het volgende moment, in een gerecht als deze, steken ze gewoon scherp af tegen de zachte, matte smaak van de tagliatelle. Eén blokje per vork tagliatelle en je hebt een goede verhouding te pakken. Best lekker1

Maak er soep van
Volgens het recept mocht de soep best wat structuur hebben. Dus ik ben eropaf gegaan met de staafmixer en heb het gepureerd tot het de consistentie van een babyhapje had. Ik heb meerdere malen wat water toegevoegd, maar ik kreeg het hoe dan ook niet zijdeachtig.

Pastinaaksoep met sjalotjes

Pastinaaksoep met sjalotjes

Resultaat?
Ook hier staat er maar deze ene smaak centraal. Daarom serveerde ik het volgens recept met gekaramelliseerde sjalotjes. Dat was dan ook gelijk het hoogtepunt.

Eindoordeel: de pastinaak
Een 7. Het is een prachtige groente om te zien, dat staat vast, en ook de geur is veelbelovend: een zweem van winterwortels met nét iets extra’s. Alleen maakt de smaak dat niet helemaal waar en heeft het in mijn ogen altijd iets extra’s nodig om er wat extra jeux aan te geven. Maar mocht je nou juist van pure, eenvoudige smaken houden, dán is de pastinaak natuurlijk zeker jouw groente. En hoe dan ook een dikke zoen voor mijn vader, die ze liefdevol in zijn groententuin heeft geteeld.

Eerste stappen in de Thaise keuken

Zo ging het denkproces ongeveer: “Hmm, er liggen nog allerlei groenten in de koelkast… ik las pas ergens dat je in geval van nood overal soep van kunt maken… gut, had ik gisteren niet Nigella soep zien maken? Thais! Ja, daar heb ik wel zin in… Thaise soep… Tom yum gooing is een populaire soep… even zoeken… (jakkes, wie krijgt er nou balut door z’n keel?!)

En zo kwam ik terecht op de site van kokkin Cheukan. Daar vond ik naast een recept voor de soep ook een heel aantrekkelijk recept voor kip met cashewnoten. Diezelfde middag ben ik nog naar de toko gefietst om alles in huis te halen. De recepten vind je op haar site, mijn versie en wat ik ervan vond, vind je hier.

Bereidingswijze:
Tom Yum ingredientenTom Yum bouillon
Links: de ingrediënten voor de bouillon, met als basis een bouillonblokje. Rechts: de bouillon aan de kook brengen.
Tom Yum soepTom Yum klaar
Links: de overige ingrediënten er bij in doen. Rechts: de garnalen toevoegen en klaar is Kees!

En wat vonden we er van?
Het eerste wat me al opviel tijdens het proeven van de bouillon was de eneurme pit die erin zit! En dat terwijl ik maar de halve benodigde hoeveelheid erin had gedaan. Het was te doen maar volgende keer gebruik ik beslist minder. Kan misschien ook zijn omdat er al “hitte” in het bouillonblokje zat verwerkt. Maar zodra je de schok een beetje te boven bent dan proef je hoe ontzettend lekker deze soep is. Onvoorstelbaar dat je met zo weinig ingrediënten zoiets lekkers kunt maken. De garnalen waren precies goed en passen perfect in het plaatje. Heerlijk, binnenkort ga ik ‘m aan gasten voorzetten!

Dan de kip met cashewnoten. Het recept bevatte aanwijzingen voor de te bereiden kip, saus en de rijst, maar niet voor groenten erbij. Met peultjes kun je doorgaans niet fout zitten dus die heb ik er de laatste paar minuten bij door gedaan. Worked perfect!
kip met cashew sauskip met cashew op bord

En wat vonden we ervan?
Ongelofelijk lekker! Of het komt door de oestersaus, de vissaus, de cashewnoten, of gewoon alledrie: het was verrukkelijk! Ook dit gerecht was weer ontzettend gemakkelijk te maken en bovendien snel! Die gaat dus zeker terugkomen op tafel.

Raymond Blanc’s chocolade mousse – review

Mijn zus liet mij vorige week zien hoe chefkok Raymond Blanc een kop en schotel van chocolade maakt, en het uiteindelijk met onder andere ijs en een laagje sabayon presenteert als een kopje cappucino. Fantastisch! En erg inspirerend. Zó erg, dat ik het er ook op ging wagen. Met matig succes natuurlijk, want het is een ambitieus project, maar het schoteltje was wel gelukt. Omdat ik geen zin had om ijs en sabayon te maken, wilde ik voor de ultieme overdosis chocola gaan: een chocolade schoteltje met chocolademousse. Om dan toch nog iets van Blanc succesvol te hebben geprobeerd, volgde ik zijn recept voor 4 personen.

chocolademousse.jpg

Ingrediënten:
– 180 g donkere chocola (liefst minstens 70% cacaobestanddelen), in stukjes
– 8 (biologische en/of scharrel) eiwitten
– 2 el suiker (hij adviseert hier zoetstof, ik heb biologische kristalsuiker genomen)

Bereidingswijze:
Laat de chocola au bain marie smelten. Klop de eiwitten en de suiker totdat het schuimig is (niet glanzend wit want dan zit er geen volume meer in!). Klop 1/3e van de eiwitten door de gesmolten chocola en spatel de rest van de eiwitten erdoor (niet mixen want dan mix je alle luchtige belletjes eruit en dan wordt de mousse erg vast). Giet de mousse in een glazen schaal of in aparte glaasjes en zet het 2 uur in de koelkast.

En wat vonden we ervan?
Fantastisch! Het is echt fool proof: je kunt het bijna niet verkeerd doen! Als je bittere chocolade gebruikt, dan wordt het geheel ook niet te zoet. Ik vond dat de hoeveelheid die in een espressoglaasje past precies genoeg is. Maar op het chocoladeschoteltje was het ook erg lekker. Het doet ook beslist niet onder voor de mousse uit de supermarkt. Nu heb je zelfs meer kijk op en controle over wat er in gaat aan ingrediënten. Een echte aanrader!

Bewaar de eidooiers en maak daar een fantastische broodpudding mee.

Spruitjeshaat verklaard

Even afgezien van de inhoudelijke discussie of spruitjes wel of niet lekker zijn, het is me recent duidelijk geworden waar die diepgewortelde haat tegen spruitjes vandaan komt!

spruitjes.jpg

Afkomstig uit Het Nieuwe Kookboek, samengesteld door “A Koopmans-Gorter (oud directrice der Groningsche Kook- en Huishoudschool) en G.A.M. de Boer – De Jonge (Oud leerares aan die School)”, uitgegeven in 1925 te Groningen.

Jawel, het koste in de jaren ’20 dus welgeteld een luttele 50 minuten om je kinderen tot in hun verre nageslacht te traumatiseren. Geen wonder. Inmiddels is er waarschijnlijk niemand meer die zo grondig zijn spruitjes verrampeneerd maar ik ben wel heel nieuwsgierig geworden naar hoe ze dan nog smaken! Het kookboek is overigens een juweeltje. Je bakt je eten in reuzel, er wordt genoeg zout gebruikt voor een dodelijke bloeddruk, een kip pluk je zelf en, het absolute summum, achterin worden er een handvol pagina’s gewijd aan het koken met een hooikist. Prachtig.

Salade Niçoise

Een omstreden gerecht: wel of geen aardappels erin? Paprika’s? En wat is dan hét enige echte originele recept? Het is in ieder geval een Zuid-Franse salade met tonijn. En welke variatie je er ook van maakt, volgens mij zijn ze allemaal lekker. Het recept heb ik opgesnord uit één van de “ouderwetse” Blue Band kookboekjes, dan weet je vrijwel zeker dat je geen onnodige opsmuk voor je neus krijgt. Terwijl deze salade zich wel met de nodige pracht en praal laat presenteren. Ik heb wel een beetje gesjoemeld met de precieze samenstelling en hoeveelheden, maar je vindt het originele recept terug in kookboek “Groenten” uit 1988 😉

Ingrediënten:
– 1/2 krop ijsbergsla, in smalle reepjes
– 1 sjalot, in dunne ringen
– 100 g gekookte sperzieboontjes
– een grote gekookte aardappel, in blokjes
– 2 ontvelde tomaten, in reepjes gesneden
– 3 hardgekookte eieren, in kwarten
– een paar el in ringetjes gesneden zwarte olijven
– blikje tonijn in olie
– 4-5 ansjovisfilets

Dijondressing:
– 2 el wijnazijn
– 1 tl Dijonmosterd
– zout en peper
– 4 el olijfolie

Bereidingswijze:
De salade maak je als volgt: doe de (gewassen en gesneden) sla in een kom. Drapeer daar vervolgens overheen: de sjalot ringetjes, de boontjes en de aardappels, de tomaten, olijven, tonijn, eieren en de stukjes ansjovisfilet. Klop voor de dressing de wijnazijn met de mosterd en peper en zout op, en giet er dan langzaam de olijfolie door terwijl je blijft kloppen. (Volgens het kookboekje moet er dan 1 tl fijngehakte dragon en 1 tl fijngehakte kervel door, maar dat had ik niet in huis.) Giet het geheel over de salade. Lekker op zichzelf of met een stuk ciabattabrood erbij.

En wat vond ik ervan?
Lekker! Zalig! Ja, het roept inderdaad allerlei vakantiegevoelens op variërend van moeders-onderweg-op-vakantie-boontjes-rundvlees-salade (waarvan we tot op heden niet meer de receptuur kunnen verzinnen) tot vrijheid onder de Franse zon. Het is weinig moeite, lekker fris en het mediterrane eetpatroon staat bekend om z’n gunstige effecten op de gezondheid. Deze salade kan dus niet missen!

Vis in zoutkorst

Da’s ook al zoiets: “vis in zoutkorst”. Ik kon me alleen maar voorstellen hoe ik dan na veel prutsen een half rauwe vis in een grote zoutklomp zou vinden. Een klomp bovendien die ik eerst vakkundig moest kapot slaan met een hamer. Ik houd er niet van om ontzettend gewicht te doen over eten, zoals de rest van Nederland dat soms nodig schijnt te vinden, maar nee, een vis in het zout bakken, daar moet je toch wel een beetje culinair klaar voor zijn. En dat waren wij enkele weken geleden. Hier in Utrecht kocht ik bij de zeer vriendelijke en behulpzame visboer aan het begin van de Amsterdamsestraatweg een hele dorade, de ingewanden eruit en ontschubd en al. Dat laatste hoefde achteraf gezien niet want als je de vis in zout bakt, eet je de huid toch niet op.

Ik heb echt veel plezier gehad van het klaarmaken ervan (ja, zoiets simpels, dat kan je soms zo gebeuren, hè?) en het was leuk om het eens anders dan anders te doen. Het originele recept van inspiratiebron Jamie Oliver is terug te vinden op jamieoliver.com, ik heb er gewoon een beetje mee lopen aanrommelen 😉

Ingrediënten:
– één vis naar keuze
– 1 kg grof zout
– 2 eiwitten
– kruiden naar keuze (ik koos voor een paar sprieten tijm)

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 200 graden. Klop de eiwitten stijf in een vetvrije kom (kom dus goed afwassen of ontvetten met een halve citroen). Spatel ze dan door de kilo zout. Leg een laagje zout in een ovenschaal en leg er de vis, ietsje ingewreven met olijfolie, erop en stop de kruiden in de buik.

Doe dan de rest van het zout op de vis en maak er een mooi aangeklopt bergje van. Plaats het geheel 25 minuten in de oven. De oventijd is afhankelijk van het gewicht van de vis en die is vast wel op het internet te vinden. Haal daarna de vis uit de oven en laat hem nog zo’n 10 minuten staan.

Daarna kun je de zoutkorst kapot breken en de vis eruit halen. Het vel neem je gemakkelijk mee bij het zout verwijderen dus pas op dat je dan niet per ongeluk een hele partij zout op de ontvelde vis brengt: het mooiste is als je de vis huid- én zoutloos op je bord weet te krijgen.

En wat vond ik ervan?
Lekker! De vis blijft heel mals en hij smaakt ook erg lekker. Een hele makkelijke manier om je vis redelijk gegarandeerd lekker op je bord te krijgen. Deze methode is dus een blijvertje.

Couscoussalade met kip

Ik had al twee keer couscous klaargemaakt en dat viel me niet tegen. Maar salade, zoals ik het andere mensen wel eens had zien eten, dat stond nog op mijn lijstje. De hoeveelheid couscous is voor 3-4 personen. Ik had dus teveel gemaakt maar de verhouding tot de groenten was prima. (Ik las overigens dat je er qua groenten alles doorheen kunt doen wat je maar lekker vindt dus wees vooral creatief!)

couscous_kip.jpg

Ingrediënten:
– 250 g couscous
– 1/2 tablet voor kruidenbouillon
– 1 rode (punt)paprika, in kleine stukjes
– 1 blik kikkererwten, uitgelekt
– 4-5 lepels fetablokjes (ik houd van feta..)
– bakje romaatjes, in drieën gesneden
– klein blikje worteltjes
– 1 bosuitje, in smalle ringetjes

– handje platte peterselie
– handje basilicum
– handje munt
– peter en zout
– citroensap

Bereidingswijze:
Doe de couscous in een schaal en los de 1/2 bouillontablet op in 250 ml kokend water. Giet het op de couscous, laat het wellen en onder af en toe losroeren met een vork weer afkoelen. Roer er dan de paprika doorheen, de kikkererwten, de feta, romaatjes, worteltjes en het bosuitje. Goed mengen. Hak dan de kruiden fijn en meng die door d salade. Beetje peper en zout erover, paar kneepjes citroensap, en klaar!

En wat vond ik ervan?
Lekker! Omdat de groenten rauw blijven (op de erwten en worteltjes na dan) is de salade fris en houd je iets om op te kauwen. De feta maakt het zacht, het uitje pittig, en de kruiden maken er een harmonieus geheel van. Ik dacht nog dat je de munt vast heel erg zou proeven maar niets is minder waar. Dankzij mijn verkeerde inschatting had ik teveel gemaakt maar na drie dagen dagelijks een schaaltje ben ik het nog steeds niet zat. Het is snel klaar, licht en vult prima. Op bovenstaande foto had ik er nog een stukje kip bij, gemarineerd in kaneel, komijn, paprikapoeder en chilipeper. Deze salade is een prima optie voor op een vegetarische dag!

Honing-walnootdressing

Een tijdje geleden had ik rode kool over. Gekookt en al. En ik had geen idee wat ik ermee moest maar ik vond het ook jammer om het weg te gooien. Omdat zelf gesneden rode kool soms wat flauw uit de hoek kan komen, moest er wat extra’s bij, dus dan maar een gekookte rode kool salade. En toen schudde ik zo’n wonderbaarlijk lekkere dressing uit mijn mouw, dat ik die desnoods zonder kool op had kunnen eten!

honing_dressing.jpg

Ingrediënten:
– 3 delen olijfolie
– 1 deel citroensap
– een (paar) lepels vloeibare honing
– versgemalen zwarte peper
– een handvol gepelde walnoten
– een handvol gewelde rozijnen

Bereidingswijze:
Stop de walnoten in een stevig diepvrieszakje en plet ze met behulp van iets zwaars, totdat het de grootte heeft waarop je er nog subtiel op kunt kauwen. Meng de olijfolie en het citroensap, maal er de peper boven en roer er dan een lepel honing door. De truc is dat je naar smaak er meer honing bij doet, net zolang totdat de dressing zoet is maar je het zuur er nog doorheen proeft. Te zoet? Beetje citroensap er door. Zodra het lekker smaakt, roer je de stukjes walnoot erdoor. Ook dat geheel nog even proeven (za-lig!): meer zoet? Meer zuur? Peper? En dan kan het over welke salade dan ook. Of gewoon over dat restje gekookte rode kool dat je op wilt leuken. Omdat mijn eigen rode kool een beetje flauw was, mocht de dressing best uitgesproken smaken. Ik denk dat een appel of een kaas hier doorheen ook nog wel kan. Gewoon proeven en kijken waar het schip strandt 😉