Captain's bLog

Nieuw co-schap, nieuwe kansen! Deze keer is het de beurt aan neurologie. Wegens plaatsgebrek is het co-schap ingekort van 6 naar 4 weken en nu al vind ik dat jammer. Want ook al heb ik er nog maar 3 dagen opzitten, ik heb al wel door dat de neurologie echt uitdagend is. Het puzzelen begint al bij het lospeuteren van informatie bij je patiënt. Want hoe doe je dat, als hij wel wíl maar amper kán praten? Het doet ook een beroep op je praktische kant: hoe motiveer je iemand om zijn been op te tillen, als dat pijn doet? Hoe ga je om met een patiënt met pijn, waarbij je al aan je maximale pijnbestrijding zit? Hoe laat je iemand naar huis gaan, als er niemand is om te helpen wassen en aankleden?

Op de (kleinschalige) afdeling waar ik het co-schap loop, zie ik vooral hernia's (maar die patiënten zijn eigenlijk voor de neurochirurgie in plaats van de neurologie) en al wat oudere beroertes die weer aan de beterende hand zijn. Er liggen ook wat hersenvliesontstekingen: heel erg interessant want dat is een ziektebeeld waar je al die jaren in je studie grote verwachtingen van krijgt, maar dat je in de praktijk niet vaak ziet. Of een hersenabces, ook zoiets.. Wist je dat je dat kunt krijgen van uit de hand gelopen gaatjes in je tanden? Voortaan dus vaker flossen! ;)

Maar je gaat vooral ook denken: ik hoop dat mijn nabije familie dit niet gebeurt. Want niet iedereen knapt weer op. Er zijn er ook die niet meer kunnen fietsen, of zelfs niet meer kunnen lopen, en daar ook geen uitzicht meer op hebben. Stel je voor, nooit meer lopen! Dat is toch wel verschrikkelijk. En zodoende leer je ook je eigen gezondheid weer extra waarderen.