Al weer halverwege week 3 van psychiatrie. Ik heb ondertussen wat meer inzicht in het reilen en zeilen van het team zorgverleners hier, maar merk ook dat ik meer affiniteit heb met de wat strakkere structuur van een een ziekenhuis. Natuurlijk, ook daar wordt meer vergaderd dan goed is, maar ik voel me een stuk prettiger bij het houden van een spreekuur dat bomvol is gepland, in plaats dat je zit te hopen dat je ene cliënt komt opdagen. Ik moet wel toegeven dat ik vorige week er een hele leuke dag tussen had zitten. Er kwamen twee nieuwe patiënten cliënten met elk meerdere psychiatrische problemen. En dan moet je aan het praten en puzzelen slaan: wat is daarvan het grootste probleem? Wat moet het eerst worden behandeld? En hoe? Dan word je hard aan het denken gezet. Dus ik kan zeggen van de psychiatrie wat ik wil, maar het is wél fascinerend.