Captain's bLog

Afgelopen weekend, je weet wel, toen het zo snikheet was en je met de beste wil van de wereld niet meer kon herinneren hoe een aangenaam koel briesje voelde? Welnu, toen stonden wij met duizenden half blote lijven op een gigantisch groot, dor gazon in Nijmegen de zon te trotseren met een plastic bekertje bier in de ene en zonnebrandcrème in de andere hand. Rockin' Park in het Goffertpark!

Amy Macdonald. Ze zei nog dat de zon dwars door haar laarzen brandde. En dan toch nog zo goed zingen! Ze kreeg een handdoek onder haar laarzen, ofzoiets, maar volgens mij had ze de laarzen beter uit kunnen trekken.

En Rock was het wel. Stiekem kwamen wij alleen maar om Pearl Jam te zien dus vonden we het niet noodzakelijk om er al vanaf de opening te zijn. Wat hebben we dan nog wel gezien? Amy Macdonald bijvoorbeeld. Dat er zo'n boel geluid uit zo'n tenger meisje komt! Echt erg leuk om haar recente hits live te horen. (Ondertussen maakten wij echter wel gebruik van de korte wachtrijen bij de toiletten..) Daarna hebben we de tijd beslecht met lezen en doezelen onder de koperen ploert, met flarden Stereophonics op de achtergrond ("So have a niiiiiice day, have a niii-hiiice day.."). Nog eventjes Ben Harper uit zitten: dat was wel echte rock, ja. Die man speelt zittend, met zijn gitaar plat op schoot! Bij het inzetten van Queens "Under Pressure" bleek daar plots Pearl Jams zanger Eddie Vedder naast te staan! Leuk! Duetje! (En ondertussen maar denken: "Jaaaa, daar staat 'ie! OMG-OMG-OMG!", en, voor Diane: "Hihiiii, hij draagt een blokjesbloes!" waarop my heart leapt with abundant joy.) Maarja, daarna nog een uur wachten totdat die vedder (!) zou gaan. Dat losten we pragmatisch op met een hamburgertje halen.

De wachtrij leek te overzien, maar bleek al gauw geniepig lang. Eén jongen bediende de gehele voorste rij, over een breedte van een meter of vijf, waarbij mensen het ook nog waagden om tien hamburgers te bestellen en zodoende het plateau met net klaargemaakte hamburgers in één keer leeg te kopen. Daar sta je dan. Een kwartier. Een half uur. En bij drie kwartier zag ik mijn kans schoon en dóók in het onstane lege plekje dat mijn voorganger achterliet aan de toonbank. Hopsa, gelijk mijn muntjes afgegeven en de eerste de beste mogelijkheid om hamburgers aan te nemen gegrepen. Ik werd nog half ondersteboven gedrukt bij het terugworstelen, maar we hadden ze! En jeetje, wat smaakte díe hamburger goed! En het bijkomende grote voordeel was, dat we nog maar een kwartiertje moesten wachten ;)

Ja, daar ergens in het midden staat een mannetje in een lichtblauwe spijkerbroek: de zanger van het clubje muzikale helden!

Voila. Daar staan ze. En ik vind het vreselijk om zoiets cliché en melancholisch op te schrijven als het volgende, maar ik doe het toch: hun eerste cd heb ik (dankzij mijn schwes, die nadien dan ook vast haar cd jarenlang kwijt was..) grijs gedraaid op de middelbare school, zo niet eerder. Dus dan hebben we het toch over een dikke 10 jaar. En ze nu dan eindelijk live te zien. Ze speelden vanalles wat uit het repertoire: Daughter, Given to Fly, Dissident, Life Wasted en natuurlijk Just Breathe. Maar daarnaast ook Jeremy: fantastisch! Het hele park met hun arms raised in a V. En zo nog wat nummers, zoals Better Man, met als afsluiter Rockin' in the Free World van Neil Young. Keep on rockin' in the free world, ook massaal meegezongen. Vedder las tussendoor nog een paar zinnen Nederlands voor, loeigroot op wat vellen papier gestift. Hij zei dat hij bij voorbaat al z'n excuses aanbood "for what I'm about to do", en zei vervolgens dat ze blij waren om onder zo'n strak blauwe lucht te mogen spelen, hier in Nijmegen (en hij sprak de 'g' uit zoals het hoort!). Hij riep aan het begin op dat we goed moesten opletten op de mensen om ons heen, refererend aan het drama op Roskilde in 2000, waarbij negen fans door verdrukking om het leven kwamen. Ook benadrukte hij tussendoor nog eens hoezeer ze het als band waardeerden dat er vooraan zonder problemen kinderen konden staan te kijken. Deze stoere kerels hebben hun hart op de goede plek. En als je daar na een zonovergoten dag naar mag luisteren.. verdraaid, wat een mooie avond.