Mijn co-schap loopt op zijn einde. Deze week staat in het teken van "eigen" patiënten hebben op de afdeling (onder toeziend oog van de assistent houd ik een astmapatiëntje in de gaten) en het houden van een presentatie. Vooral met dat laatste ben ik erg druk en is gaan slapen na twaalven eerder regel dan uitzondering. Langzaam maar zeker begin ik ook te beseffen dat het er hierna weer op zit. En dat terwijl ik er nu goed in zit en het erg naar mijn zin heb met de patiëntjes en mijn "collega's" in dit ziekenhuis.
Met al die beslommeringen is er tussendoor ook nog gewoon ruimte voor ontspanning. Lekker eten koken...
