Ik ben inmiddels al weer over de helft, maar vorige week ben ik begonnen aan een co-schap microbiologie. Dat heb ik overigens uit vrije wil gekozen, het is namelijk niet verplicht, want ik wil graag een brede basis hebben, wat voor dokter ik ook word. Al was het maar dat je weet wat zo'n afdeling doet, hoe alles er aan toe gaat, en als het even kan, er ook nog iets van opsteken. "Medische microbiologie en infectiepreventie" is nooit weg als co-schap. In een ziekenhuis zijn er per slot van rekening altijd wel infecties :)
In mijn eerste week heb ik vooral met de microbiologe meegelopen. Er zijn veel vergaderingen waar uitslagen wat betreft infecties worden besproken. Elke afdeling heeft zo z'n eigen aandachtspunten. Hematologische (bloed) en oncologische (kanker) patiënten moeten natuurlijk extra in de gaten worden gehouden omdat bij hen de afweer niet altijd op en top is. Een infectie ligt dan gemakkelijk op de loer.
Deze week werk ik aan wat verslagen en kijk ik mee op het bacteriologisch laboratorium. Daar wordt het werk verricht door de analisten. Dagelijks wordt er allerlei patiëntenmateriaal ingestuurd: bloed van een patiënt met hoge koorts (zitten er bacteriën in het bloed?), pus uit een wond (is de bacterie misschien ongevoelig voor de huidige antibiotica?), urine (speelt er een urineweginfectie?), ruggenmergvloeistof (heeft dit kind een hersenvliesontsteking?), noem maar op. Er wordt veel in petrischalen gekweekt, onder allerlei mogelijke omstandigheden: met zuurstof, zonder zuurstof, koel of juist warm, met extra CO2, enzovoort. En dan is het een kwestie van kijken wat er groeit, en daar dan verder mee gaan puzzelen. Dat valt nog niet mee, kan ik je vertellen! Ik zie best in zo'n schaaltje een glanzend wit heuveltje, en ook wel allerlei strepen van kleine puntjes, maar waar kijk ik nou naar...? Geen idee! Gelukkig hoef ik dat ook niet te kunnen en is het idee erachter dat ik dat hele proces van dichtbij meemaak. Dus ik pak nu mijn aantekenboekje weer en ga op weg naar de tuberculosebespreking.
