Review – paella recept Albert Heijn

Paella. Het stond al een hele tijd hoog op mijn verlanglijstje om eens te koken. En dan hoeft dat niet gelijk superprofessioneel met mossels en weet ik wat voor stukken vlees, gesudderd op een houtvuurtje ergens in de wildernis van Spanje, maar gewoon, aangepast voor De Nederlandse Student: geen poespas, wel lekker, en vooral ook makkelijk. Natuurlijk heb ik wel met een schuin oog gekeken naar allerlei originele recepten en ik vond dat de essentie het best tot z’n recht kwam in onderstaand recept. De eerste keer dat ik het een tijdje geleden kookte gebruikte ik inderdaad risotto en saffraan, maar aangezien saffraan vooral gebruikt moet worden door mensen die daar verstand van hebben (bij verkeerd gebruik krijgt je eten een beetje chemisch smaakje), heb ik het daarna vooral op safe (en snel) gespeeld met gele rijst. Nadeel is dat het niet zo smeuïg is als risotto. Verder vond ik er te weinig pit in zitten en heb ik er ter compensatie chilipeper en paprikapoeder bij gedaan. Wat betreft tuinerwten: probeer eens de diepvries erwten met worteltjes uit het vriesvak, zeker die worteltjes erbij maken het erg lekker. Neem liever geen doperwtjes uit pot want die hebben toch behoorlijk aan kleur en textuur ingeleverd. Het oog wil toch ook wat? 😉 Het originele recept is terug te vinden op ah.nl.

Ingrediënten:
– 1 chorizoworst (250 g)
– 1 grote ui, grofgesneden
– 1 rode paprika, in blokjes
– 300 g risottorijst, 1 envelopje saffraan (ik gebruik hiervoor gewoon 300 g gele rijst. Wel saffraan gebruiken? Experimenteer dan liever met een iets minder grote hoeveelheid. Of doe eens gek en ga er gewoon voor!)
– 1 blikje tomatenpuree (70 g)
– 750 ml kippenbouillon (van tablet) (in geval van risotto gebruik dus, voor gele rijst kun je gewoon water of minder kippenbouillon gebruiken)
– 300 g tuinerwten (diepvries) (heb ik vervangen door 300 g biologische tuinerwten-wortel (diepvries))
– 1 bakje fruits de mer (vis, 150 g) (heb ik vervangen door 2 bakjes garnalen à 150 g en een pangasiusfilet in stukjes. Dat is weliswaar meer vis, maar wel lekker!)

Bereidingswijze:
Snijd de chorizo in blokjes en bak ze uit in een hapjespan. Er komt flink wat (helder, geel/oranje) vet uit dus houd daar rekening mee. Haal de chorizo uit de pan en laat ze uitlekken op een vel keukenpapier. Bak in het vet de ui en de paprika. Omdat het best een grote hoeveelheid vet is, schep ik er net zoveel vet uit tot ik genoeg overhoud voor de ui en de paprika. Als je nu voorts voor de risotto gaat, dan kun je die samen met de saffraan door de pan scheppen en even glanzend aanbakken. Daarna de tomatenpuree toevoegen, de bouillon en de erwten er door roeren, en de rijst in 15 minuten gaar laten worden (doe geen deksel op de pan). Ga je voor de gele rijst (voorgestoomde witte rijst, gekleurd met saffraan): deze kun je apart koken, maar met een beetje kunst- en vliegwerk ook met gepast water in de pan erbij doen. Gebruik dan 400 ml bouillon of water. Roer hoe dan ook regelmatig en wanneer je het idee hebt dat er te weinig water op staat, kun je dus ingrijpen. Roer, als de rijst gekookt is, de fruits de mer en de chorizoworst erdoor en warm alles 2-3 minuten door. Als je gaat voor de pangasiusfilet, zorg dan dat die de laatste 5-7 minuten (da’s een kwestie van inschatten) met de rijst meekookt. De garnalen en de chorizo kun je dan de laatste paar minuten mee laten warmen. Voorts staat er in het recept niets vermeld over verder op smaak brengen, maar daar heb ik naar eigen goeddunken chilipeper, paprikapoeder, maggi, peper en zout voor gebruikt.

En wat vond ik ervan?
Lekker! De eerste keer met saffraan was minder goed bevallen, de variant met gele rijst nadien een stuk beter. Ook de verhoudingen van worst en vis heb ik nog wel eens veranderd, maar de huidige is toch het lekkerst. Misschien doe ik er voortaan zelfs wat meer pangasiusfilet in. Die doet het als neutrale vis namelijk best lekker tussen de pit van de worst en het zachte van de rijst. Qua aanbod van groente is het een beetje marginaal, maar eventueel kun je dan meer erwten uit het pak schudden of er een lekkere salade bij maken. En omdat de worst best wel vet is, kook ik het niet heel regelmatig. Maar één keer in de maand gaat dit er bij mij wel in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *