Het is zaterdagavond, 7 uur, en ik zit in mijn pyama op de bank. Dat zou normaal gesproken betekenen dat ik aan het bijkomen ben van een drukke week en vanavond eens lekker "Ik Hou Van Holland" of iets dergelijks ga kijken. Deze keer niet. Deze keer probeer ik al vanaf 3 uur vanmiddag de slaap te vatten in een extra verduisterde slaapkamer, inclusief het avondritueel van nog-even-lezen. Nou, niet dus. Knap lastig als je over een paar uur aan je eerste nachtdienst moet beginnen! Laat ik maar gauw nog een mok koffie zetten...
Hoe het afliep...
Het was afgelopen nacht aardig kalm op de Spoed Eisende Hulp. Omdat met de regen mensen minder gaan sporten, kwamen er geen sportletsels langs. Wel kinderen met een per ongeluk door een ander kind gebroken neus en een patiënt met een aantal flinke doorligwonden. Maar om 3 uur (nieuwe tijd inmiddels) was het zo rustig dat ik wel mocht gaan slapen. Dus ik ben met een paar dekentjes op een onderzoeksbank gaan liggen, heb me er met de beste wil van de wereld comfortabel gemaakt en viel na een uur dan ook echt in slaap. De poortarts zou me wakker maken als er "echt iets héél interessants" binnen zou komen. Wat niet is gebeurd. En zo stond ik iets voor 8 uur weer naast mijn bed, mijn gezicht nog in de kreukels van het laken, mijn ogen dik van de slaap, maar met mijn haar nog in model. Als wakkerwordertje heb ik nier- en galsteenlijders gezien en om 9 uur was mijn collega er om het stokje over te nemen. Nachtdienst op de SEH, heb ik dat eindelijk ook eens meegemaakt :)
En die dekentjes waren niet eens echt nodig.. tsja, een ziekenhuis, hè, daar is het sowieso al warm. Check ook even mijn nieuwe groene klompen!
