Captain's bLog

Het concert dat Coldplay op 9 en 10 september gaf in het Goffertpark in Nijmegen was natuurlijk al lang en breed uitverkocht. Maar wij stonden erbij! Na een twee uur durende rit van Utrecht naar Nijmegen, dat wel, maar dan heb je natuurlijk ook wat.

Ja, uw co-assisterende bloggert heeft werkelijk waar dat geld neergeteld voor het t-shirt, en ja, ik ben er natuurlijk erg blij mee. En nee, ik was hem nooit meer nu hij op 5 meter afstand van de bandleden is geweest. Uiteraard.

L: Flaming Lips zanger Wayne Coyne in z'n zeepbel. Ik zie niet helemaal in waarom Chris Martin zo hoog opgaf van beide bands. Of hij meent er gewoon niks van, dat kan ook. R: En toen was er ColdplaAAaAaaaAAaH!

Voorprogramma
.. hoewel dat niet over het voorprogramma viel te zeggen want daarmee had je eigenlijk nét niks. Bat For Lashes had de aftrap. Met op de achtergrond een tegen de maan huilende wolf (need I say more) brachten ze aardige, maar voor het moment wellicht ongeschikte nummers ten gehore. Een mooi moment om nog even naar de toiletten te lopen... Beter slaagden The Flaming Lips, een 25-jaar oude band met grijze rockers, waarvan de zanger in een plastic zeepbel over het publiek heen toerde. Maar die gooiden hun eigen glazen in door hun optreden te doorspekken met "fuck" een onze wietreputatie erbij te halen. Jongens, da's toch zo passé! Hup, van dat podium af!

L: Niek is halverwege de avond ook nog uitgemaakt voor Chris Martin lookalike. Joa, ik zie wel wat ze bedoelen, en ik denk dat we dit maar eens op grote schaal moeten gaan exploiteren. R: Ik geloof dat dit filmpje bij Glass Of Water hoorde.

Wereldband voor je neus
Half 10. Op de immense achtergrond werd de Franse revolutie geprojecteerd en Coldplay kwam op met Life in Technicolor.

Er volgden onder andere Yellow, een hele rits nummers van A Rush Of Blood To The Head (Politik, In My Place, God Put A Smile Upon Your Face, The Scientist, Clocks en A Rush Of Blood To The Head), X&Y (Fix You, Talk, Speed of Sound, The Hardest Part) en dan natuurlijk het hele album Viva La Vida Or Death And All Of His Friends. Van de EP (handjevol nummers die niet meer op het album konden) Prospekt's March speelden ze Postcards From Far Away en Glass Of Water, waarbij het op het gigantische doek een reis door het universum werd getoond (zie rechtse plaatje hierboven).

L: Het podium had over de volle breedte, en nog weidser, grote schermen op de achtergrond staan. R: Euh.. juist, daar ergens moet 'ie dan zitten, hè?

L: Sfeervol zwartwit R: Eén van de twee kleinere podia waarop de groep tussendoor speelde

Op verschillende momenten tijdens de show speelden ze op aparte podia tussen het publiek zodat zelfs de mensen achteraan plots met hun neus bovenop Coldplays versie van Michael Jacksons "Billy Jean" stonden. Het had voor mij ook wel een ander nummer mogen zijn, maar vooruit. Tussen het staveld voor gepeupel en het luxere staveld was een pad gecreëerd waarover de bandleden van en naar het podium liepen. En wij stonden op enkele meters van het hek! (Maar krijg je foto's dan maar eens scherp.)

L: Even daarvoor op enkele meters van ons langsgelopen, brengen ze op hun eigen wijze Billy Jean. R: Er zit een spiegel onder het klavier, of de onderkant was gewoon heel mooi opgepoetst, maar dat kun je hier niet goed zien.

Gentleman
Nadat het publiek met het zingen van het refrein van Viva La Vida de toegift had bezworen, bedankte zanger Chris Martin het publiek voor hun komst en het doorstaan van de regen. Gedurende het optreden maakte hij vrienden met "goedenavond", "bedankt allemaal" en "sorry dat mijn Nederlands niet zo goed is", maakte hij in zijn charmante Britse accent een paar grapjes ("When the night over Nijmegen lay..", en dat het publiek achteraan zo'n 7 miles weg stond) en wipte hij verder vooral uitbundig op de pianokruk van zijn opengewerkte tourneepiano. Hij beloofde ons bij de uitgang een versie van Left Right Left Right Left, het gratis live-album dat ze bij deze tour weggeven.

L: De achtergrondfilm bij Lovers In Japan had allerlei toepasselijke beelden. R: Jaaa, vlinder snippertjes!

Show
Het was tevens het vlindertje van dat albumhoesje dat in groten getalen over het publiek werd uitgeblazen vanuit de hoogte. En dat was een van de vele sfeerverhogende elementen van de show. Niet alleen was er veel aandacht besteed aan de aankleding van het podium, met het gigantische scherm, en de ballonnen waarop live beelden werden geprojecteerd, maar ook aan de aankleding van de bandleden zelf (de door basgitarist Guy Berryman gemaakte kekke Viva La Vida jacks) en het hoge meezinggehalte (wat is er gaver dan uit volle borst zingen van Coldplaynummers terwijl de échte band de échte muziek live voor je speelt?).

L: Als afsluiting was er een fraai stukje vuurwerk. R: Kunstig!

L: Nog meer snippers! R: Tot ergernis van mijn omstanders had ik de laatste frikandel van de nét daarvoor aangeleverde partij.

En toen was het uit met de pret. Gauw nog de muntjes opmaken aan een cola en een broodje frikandel, en dan met 60.000 man tegelijk het park uit proberen te komen. Daarmee kom ik ook gelijk op het (enige) minpunt: het Goffertpark is simpelweg niet helemaal berekend op een vloeiende exodus van concertgangers. We hebben er ruim een half uur over gedaan om eruit te komen en het merendeel gelopen op slecht verlicht terrein (een grote schijnwerper die recht in je gezicht straalt telt niet..). Er wordt op het internet ook wel gesuggereerd dat het publiek erg lauw was, en het geluid slecht, maar daar heb ik echt helemaal niks van gemerkt. Coldplay is niet alleen een band van het kaliber wereldtop, ze zijn live ook gewoon erg goed.

TIP: Ga echt op tijd van huis voor dit soort evenementen! Ik heb op internet ook reacties van mensen gelezen die te lang in de file hebben gestaan, te laat aankwamen en teleurgesteld waren. Wij zijn met de auto om half 4 van huis gegaan, hebben er 2 uur over gedaan, maar konden daarna wel rustig een broodje en een patatje eten, op ons gemak een plaspauze houden én vervolgens op een goede plek staan. (Over het openbaar vervoer heb ik natuurlijk geen zinnig woord te zeggen, daar wij met de auto waren.)

Oh jonges, ik zou er zo vanavond weer willen staan, ware het niet dat dat wel een beetje absurd (duur) zou worden. Maar wat was het mooi. En wat hoop ik dat ik in de toekomst nóg eens bij een dergelijk gaaf optreden van hen kan staan :)

(PS: op http://alternative.blog.nl/concerten vind je een preciezere setlist.)