Radijsjes. Ik heb vandaag een bosje meegekregen uit de tuin van mijn ouders. Het leek me wel aardig om er iets van te maken maar je moet dan maar net weten wat je er mee aan moet! Tsja. Radijs. Die doe je toch op je brood of door de sla? Ik had eenmaal thuis niet zoveel in huis, zelfs geen sla, dus een opgeleukte salade kon ik er niet echt van maken. En ik had ook geen zin meer om boodschappen te doen. Op de website van Albert Heijn kwam ik een recept tegen waarin de radijsjes zélf de hoofdrol spelen in een salade: op een bedje van hun eigen blaadjes, en de plakjes radijs aangemaakt met sinaasappel, zwarte olijven en olijfolie. Nu leek sinaasappel alléén mij zo saai, dus heb ik er een wortel bij gedaan en een lepeltje maïs (geen idee waarom en ik had het beter kunnen laten, maar daar kom je dan pas altijd achteraf achter hè?). En naast de olijfolie heb ik er ook maar het op de snijplank achtergebleven sap van de sinaasappel bij gedaan, en er een paar slingers aan de pepermolen gegeven.
En hoe smaakte dat? Peperig! En dan niet zozeer van de peper, maar die radijs: poeh! Beeld je even in hoe rucola soms zo intens "nootachtig" kan zijn. Zo scherp is de radijs! Dat was ik eventjes vergeten, *hoest, *proest. Maar daarbij smaakt dan inderdaad de sinaasappel best lekker. Die maïs sloeg de plank een beetje mis, en ook die wortel was misschien ook overbodig, maar anders kom je natuurlijk niet aan die 2 ons groenten.
Radijs laat zich overigens leuk presenteren door er met een dunschiller plakjes van te snijden. In die hoeveelheid smaakt het niet te scherp en bovendien staat het gewoon aardig. Wat natuurlijk ook kan is een oud, vertrouwd uitgesneden stervormpje. Op het internet kwam ik ook recepten tegen waarin ze werden gekookt en gebraden, maar dan boet het wel zijn smaak in. En als je écht niet weet wat je er mee moet, dan moet je ze gewoon in plakjes op een boterham gezond doen. Da's gegarandeerd goed!
