Met een peinzende blik lepel ik mijn lunchpauze soep naar binnen. Werkelijk waar verrukkelijke tomaten-groentensoep met heerlijke gehaktballetjes. Hoe dat zo lekker komt? Ik kwam er deze week achter dat de kantinedames van het NIVEL al jaren elke ochtend boodschappen doen en zelf gaan staan koken om tussen de middag verse soep op tafel te kunnen zetten. Fantastisch, toch? Ondertussen leg ik de laatste hand aan mijn artikel, vandaar dat peinzen, zodat ik het maandag grotendeels af heb en kan versturen aan hen die er dinsdag kritisch naar gaan kijken. Het valt me niet mee om de sectie Resultaten te schrijven. Mijn insteek is meer van 'een plaatje zegt meer dan 1000 woorden', maar daar nemen ze dus geen genoegen mee en derhalve zit ik gerust een hele dag te ploeteren op het schrijven van uitleg bij mijn grafiekjes. Hoewel ik zelf (te) kritisch ben, en vanwege mijn gebrek aan achtergrond er per definitie vanuit ga dat ik dus niks goeds af kan leveren, ben ik ergens toch best tevreden met de resultaten. Dat moet ook wel, want ik heb nog vier weken. Daarna moet ik mijn artikel één of andere redactietafel van een medisch tijdschrift op zien te praten. Daar ga ik vast heel veel van leren :)
En dan nog even iets anders. Enkele weken terug viel het mij plotseling op dat mijn spijkerbroek was versleten. Dat is best normaal, maar niet als je hem pas eind februari dit jaar hebt gekocht! De verkoper van de Rode Winkel hier in Utrecht adviseerde mij de broek uit te wassen en er eens op een ochtend tijdens kantoortijden mee langs te komen, met een bewijs van betaling. Nu had ik het bonnetje niet meer, maar een afschrift met precieze transactie informatie voldeed ook. Gisteren was ik nog even gaan kijken naar een ander model voor het geval dat ik mijn broek niet kon ruilen, maar helaas had ik geen succes. Dus ik baalde echt ontzettend want wat trek je in vredesnaam aan als favoriete spijkerbroek naar de gallemiezen is?
Vanochtend had ik het zó uitgemikt dat ik even naar de stad kon. Het opsnorren van mijn bankafschrift was nog geen sinnecure maar lukte dankzij de datum die ik op mijn blog terug kon vinden. En wat bleek? Mijn klacht vonden ze gegrond! Dus de verkoopster keek nog even in het computersysteem, en zowaar, het filiaal in Nieuwegein had de laatste in mijn maat! Stond ík daar vanochtend even glunderend in de Rode Winkel! En het werd nog mooier, want die broek was opgenomen in de actie '2 voor 130 euro'. Dat betekende dus dat ik er nóg een broek bij uit mocht zoeken! En zo heb ik volgende week, naast de Indian Rose Yellow, ook nog een fantastisch zittende en verantwoorde spijkerbroek van 's Neerlands eigen Kuyichi. Mijn dag kan niet meer stuk :)
