Vandaag ben ik met Diane naar Manuscripta geweest in de Westergasfabriek te Amsterdam. Met als organisator de stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek spreekt het een beetje voor zich dat het over boeken ging. Het is de opening van het boekenseizoen en als het ware een grote boekenbeurs voor schrijvers, uitgeverijen, boekhandels en eigenlijk wie er maar naartoe wil. Wij liepen er dus rond met een kaartje met "gast van uitgeverij", heel stoer. Nóg stoerder was dat de poster van Dianes boek in de stand van de uitgeverij hing! Ik vertel je even de hoogte- en dieptepunten:
- het krijgen van gratis leesboeken,
- Simone van der Vlugt die een stuk van het manuscript van haar nieuwe thriller voorlas.
L: nu nog hier op de poster, volgend jaar in de boekhandel. Ik ben trots op je. Ofcoursement.
R: doar he'j 'm!
- Het mogen aanhoren van Harry Mulisch, die zegt dat als je schrijver wilt worden het nooit zult worden. "Als je het wilt worden bén je het dus niet." En meer van zulke wijze woorden.. net als het aforisme "onder water ben je niet nat", en die hij afgelopen week in De Wereld Draait Door uit de mouw schudde: "Schrijvers hebben het over geld, zakenlui hebben het over kunst." Een absoluut hoogtepunt, we zaten er vlak met onze neus op. De man heeft humor én is akelig scherpzinnig, ook al is 'ie 81 (zelf vindt hij dat maar relatief omdat er in Afrika stammen zijn die ook maar slechts tellen van 1-2-3-veel, en die wiskunde beviel hem wel),
- een minicollege van Charles Groenhuijsen (niks niet pak, gewoon jasje, spijkerbroek en cowboylaarzen), aan wiens lippen je dagen zou kunnen doorbrengen, wat wij op de voorste rij dan ook bijna deden.
L: O Sjarl, vertel ons nóg meer over Obama en McCain! Méééér!
R: Ja, daar worden we blij van!
- een interview met Appie Baantjer. Een innemende, vriendelijke man, maar ik ben niet echt zijn doelgroep vrees ik, en met Amsterdam heb ik eigenlijk ook niet zoveel.
- Ik heb ook nog even bij het Strippodium gestaan, over strips, comics, maar ik verwachtte een toespraak over fantasy. Maar het ging dus meer over strips. Fantasystrips, denk ik. Maar ik ging dus vooral voor de fantasy. Dus, ehm, bij gebrek aan gingen wij maar een kraampje verder voor
- een paar pittige gesprekken met de auteur van "Versier een vrouw met kabeljauw", Rob Maaswinkel, die voor zijn gasten een lekker hapje van aardbeien met anijs, peper en crème fraîche klaarmaakte. Zijn boek is bedoeld voor die momenten in het leven van een (weer) single man die na een paar keer uit eten toch echt zelf moet gaan koken voor zijn object of affection. Hij bezwoer ons dat elke keer als zij (het groepje mannen in de positie van gescheiden zijn etc. etc.) een groepje vrouwvolk zoals Diane en mij zagen, ze dan dachten: "Oooo, die hebben nog zoveel narigheid voor de boeg," en drukte mij op het hart dat wij ook nog wel door de eerste ronde van het trouwen en scheiden zouden komen. Eén op de drie. Nou, de aardbeien met peper en anijs waren zalig hoor, meneer Maaswinkel, maar mij praat u niet zo makkelijk een scheiding aan.
- De sfeer van de hele Westergasfabriek. Wat een ontzettend gaaf gebouw is dat. Bizar, met karakter en groots.
- Als klap op de vuurpijl dat we nog Philip Freriks tegenkwamen! In zijn lange jas! Dat was welhaast gaver dan Mulisch. Zo zijn we dan ook wel weer.
L: het gebouw "Gashouder". Heel apart aan de binnen- en buitenkant.
R: als kers op de pudding, klap op de vuurpijl, neus in de boter: Philip Freriks!
Met een beetje geluk lopen we er misschien volgend jaar wel weer! Of ik breng eindelijk eens een dichtbundel uit.. of ik ga eindelijk mijn fantasyverhaal schrijven (hopelijk eind deze maand af om mee te dingen in een schrijfwedstrijd). Of Diane flikte het kunstje gewoon nog eens ;)
