Seventh win in a row for Sébastien Loeb with Citroën C4 WRC - New record crowd: almost 270,000 fans around TrierTrier, August 17th, 2008 – Sébastien Loeb has won the ADAC Rallye Deutschland (August 14th – 17th) for the seventh time in a row and thus established a new record with his Citroën C4 WRC. In the field of 81 teams, nobody was able to stop Loeb from leading all the way. Finnish Ford drivers Mikko Hirvonen and Jari-Matti Latvala or Belgian Francois Duval with the Stobart-Ford had their trouble keeping the pace of the Frenchman, who was well protected by his team-mate Dani Sordo (Spain).
Petter Solberg werd 5e, Chris Atkinson 6e, Henning Solberg 7e. Die Duval en Hirvonen rijden in een Ford, dus ik heb mijn broer al gezegd dat de volgende keer dat ik langs de zijlijn sta, dat met een Ford vlag is. En nu nog de gezichten bij de namen:
Henning, de oudere broer van Petter, reed mee in een mooie, oranje Ford. Zelf was hij na het arriveren op het servicepark nog even wat handen wezen schudden en handtekeningen zetten, en daarna verdween hij voor zijn pauze naar binnen, de tent in. Zijn co-driver, Cato, bleef echter nog met de monteurs staan praten. En omdat we al iets van een half uur achter het hek voor die tent hadden gestaan, en ik onafgebroken de tent in glimlachte, zwaaide één van de aanwezigen die bij de auto stonden. Dus ik greep mijn kans, zwaaide terug en - nu of nooit - wenkte er ook maar flink overtuigend bij. En zo heb ik mooi bijrijder Cato onze kant op gelokt voor op de foto. Want die lui vormen toch minstens 50%, zo niet meer, van het rijdersduo, en ze komen er altijd maar een beetje bekaaid vanaf. Hand geschud, gevraagd hoe het met hem ging, op de foto en hem natuurlijk heel veel succes gewenst. Daarna hebben we nog Henning please, Henning! onze kant op geroepen en bijna giechelend van de spanning en de victory ook nog met hem op de foto geweest. Henning heeft veel aandacht voor zijn fans, en dat is erg leuk. En voor wie denkt dat het toch allemaal niet boeit om met die mensen op de foto te willen: nee, ze zijn geen Bono's en ook geen Mandela's, maar wel de wereldwijde nummers 1 t/m 7 in de rallysport. Hah! Holadiee!
Smikkelsen. Hij is 19 jaar oud, heeft witte tanden en een papa met geld. En zijn auto rammelde aan allerlei kanten. En we hebben onder de motorkap kunnen kijken, wat een ventilatoren! Da's nog eens een dryblower voor je haar. Mad Croc, en dat is 't-ie!
En dit was aan het einde van de dag het restant van het publiek op een heuvel ergens op een stage, een parcours. Op dat moment reden er de minder bekende coureurs, waaronder een heleboel Nederlanders, maar wij wilden toch wel graag vertrekken. Trier was namelijk weer een dikke 80 km terug rijden en daar wilden we ook nog uit eten. Which we did, en daarna zijn we rond half 11 weer naar huis gereden.
Ik had niet verwacht dat ik het zó leuk zou vinden. Het is toch wel spannend om auto's zo vlak langs je heen te zien en vooral ook horen racen. En als er dan iets mis gaat, zonder ernstige gevolgen natuurlijk, dan kan het helemaal niet meer stuk. Het is ook gewoon leuk om met een clubje te klappen en te juichen om iemand aan te moedigen. Groupies zijn. Hoewel het dan niet in Duitsland zal zijn, gaan we wat mij betreft volgend jaar weer. Maar dan misschien wel het hele weekend..? ;)
