Woensdag sloot de World Press Photo tentoonstelling in Utrecht. Omdat de Rabobank het organiseerde kreeg ik dankzij mijn studentenrekening gratis toegang, en dus ben ik op de valreep naar de Janskerk gefietst.
Ik wist wel dat het evenement veel van doen heeft met maatschappelijke relevantie, ellende in de wereld en dat soort dingen, maar ik kwam gisteren tot de ontdekking dat dat toch niet helemaal mijn ding is. Niet als het gaat om foto's. Desondanks zijn het toch hele sterke beelden waarmee je wordt geconfronteerd en ik vraag me ook elke keer weer af wat de fotograaf heeft bezield om zich in zo'n situatie te begeven. Oorlog, jungle, Afghanistan, Colombia, de noordpool. Ook de portretten waren krachtig, zoals die van oud-president Poetin, en de sportfoto's waren ook raak, in de zin dat ze een combinatie hadden van kracht en voor mij ook iets geestigs: de he-le-maal "affe" gezichten van marathonlopers die uitgeput over de finish komen.
Maar waar ík gisteren het meeste van genoten heb, zijn de fantastische, soms haast abstracte foto's uit de categorie Nature - Stories. De fotograaf, David Littschwager, werkt voor National Geographic. Ik zou hier dolgraag één van zijn foto's neerzetten maar ik wil de copyright regels respecteren. Bekijk daarom dus mijn favoriete Nature foto en meer op de World Press website.
WORLD PRESS PHOTO - nog te zien in onder andere New York, Moskou, Shanghai, Reykjavik, Kyoto en Mexico City ;)
