Van Elle Eggels. Allemachtig, wáár moet ik beginnen? Laat ik voorop stellen dat het niks persoonlijks is en het ergens ook helemaal niet goed voelt om iemands geesteskind zo af te kraken. Maar wat een ongelofelijk zeikboek! Zo, dat is eruit.
Let wel: er volgt nu een lange tirade. Als je daar niet op zit te wachten, dan kun je het maar beter laten voor wat het is. Als je wèl wilt weten waarom ik vind dat je dit boek je ergste vijand nog niet cadeau doet, lees dan gerust verder. Het kan zijn dat er af en toe nogal directe verwoordingen aan mijn vingers ontsnappen. En als laatste: alles wat hier gequote wordt, is afkomstig uit het boek De gedroomde man, en ik heb er dan ook helemaal niks mee te maken.
Even de essentie: er is een mevrouw die in de filmwereld werkzaam is als scenarioschrijfster, geloof ik, en tijdens één van haar projecten komt ze een acteur tegen waar ze als een blok voor valt. Veel passie, veel liefde (liefde noemt ze dat nota bene) later gaat die man dood. Maarrr, in haar dromen komt ze hem weer tegen, bedrijven ze de liefde (liefde!) dat het een lieve lust is en uiteindelijk wordt hem de gratie verleend van het terugkeren. Eenmaal terug op aarde vindt ze hem weer en wint ze hem langzaam maar zeker voor zich.
Klinkt zo gek nog niet. Behalve dat je om de haverklap wordt dood gegooid met seks en metaforen die totaal niet opgaan. En nee, dat is in principe zo erg niet maar doe het dan goed en níet zo vulgair, banaal en de plank misslaand als Eggels. Het is alsof het het zoveelse Nederlandse wanproduct is wat het lijkt te moeten hebben van onbetekenende uitspattingen.
Nu kan ik dit soort dingen niet zomaar gaan roepen, dus ik zal even wat dingen citeren. Werkelijk waar, situaties zó uit de lucht gegrepen dat je er misselijk van wordt...
Ik bespeurde zijn stugge lijf dat soms naar gelooid leer rook en vandaag de geur van vers gezaagd hout bij zich had.Wie weet er vandaag de dag nog wat looien is? De geur van leer, daar kom ik nog wel in. Gelooid leer? Zeker net zoals de glittering van net geblazen glas? Wat geen normaal denkend mens zou denken? En vérs gezaagd hout? Kom op zeg. De volgende keer ruikt hij zeker naar het plastic folie dat om de onderzettertjes van haar schuinachter buurvrouw zat gewikkeld?
Zit ze vervolgens bij een medium, een zigeunerin.
Het was een interessant geval dat ze nog niet eerder as tegengekomen. Ze wilde er meer over weten en verzekerde me dat ik niets hoefde te betalen. 'Ik wil dat je gaat slapen zodat ik contact met hem kan maken.' 'Madame, het is midden op de dag, ik ben te jong voor middagdutjes. Heeft u geen andere manier on contact met hem te maken?' 'Nee, ik moet dit anders benaderen dan ik gewend ben. Dit is nieuw voor me. Ik geef je iets te drinken.' De vrouw, die zich gekleed had in rokken met het volume van een carrousel, maakte een theebrouwsel voor me waarin ze een poeder strooide en een vloeistof druppelde uit een flesje zonder etiket.Oooh, laat maar raden, gemalendrakentenen en vleermuistranen? De zigeunerin voor wie het nieuw is en het anders moet benaderen.. Bestaat er een nog groter cliché? Het klinkt meer als een kinderboek of een Donald Duck verhaaltje dan een roman.
En dan krijgt die lover van haar uiteindelijk een nieuw lichaam. Van de volgende persoon:
Deze man kwam regelmatig in het nieuws, vaak vanwege zijn markante uitspraken. Hij was uitgever van een geruchtmakend mannentijdschrift, hij zat vaak in discussieprogramma's op televisie en had korte tijd zelf een programma gepresenteerd waarin de zakenman van het jaar werd verkozen. Hij was een man die hield van het openbare leven, van party's waarop de jetset zich graag vertoonde. Hij had een roerige relatie met een jeugdige seksbom, hij deed alleen aan killing sporten, hij trainde om op de motor aan de monsterrace Parijs-Dakar mee te kunnen doen. Hij droeg herenkleding waarin geen enkele grijze heer zich zou durven vertonen.En o nee toch, hij heet Kurt Zolder. Zijn vriendinnetje heet Daniela de Prada en heeft een grote boezem, pruilmondje én komt een beetje dom over. Als ik nou zeg Zolder - Kelder, zegt dat dan genoeg?
Ik stop er bijna mee want ik erger me dood, maar dan hier nog twee laatste dingen. Op een gegeven moment neemt ze een of ander straatkind in huis. Jong meisje, ze noemen haar Mya. Komt 'ie:
Op een dag vertelde ze dat haar moeder in een huis woonde waar alle wanden met pluche waren behanden en iedereen in ondergoed rondliep. 'Maar wel mooi ondergoed,' zei ze langs haar lippen likkend. 'Rode kant, zwarte kousen en jarretels.' Ik vroeg haar wat jarretels waren, ik vroeg me af hoe een modern kind kan weten wat kousenophouders van een eeuw geleden zijn. 'Dat is sekslingerie,' zei ze. Ze verdween in haar kamer en kwam terug in een vuurrood corseletje, met kanten kousen en stiletto's aan de voeten. Het kleine meisje, dat nog geen rondingen had, stond voor me in de kleding van een saloondel. 'Dit,' zei ze met natte lippen, 'is het lego van grote jongens. Dat zegt Mama. Je moet ook zoiets kopen. Kurt en jij hebben te weinig seks.' Haar ogen had ze zwart omlijnd als een oosterse courtisane, de lippen rood gemaakt als een verlangende vagina, ze maakte obscene bewegingen met haar heupen, stak haar vinger in de mond en streek ermee langs de binnenkant van haar dijbenen terwijl de golvende bewegingen van haar heupen aanhielden.Haar moeder is dus een prostitué. Goed, het is Amsterdam, daar kan ik me dan nog iets bij voorstellen. Maar dat een kind van pak 'm beet 12 jaar zó gaat staan doen? Schei toch uit. Maar da's het bizarste nog niet:
Ik zag de voordeur opengaan en Kurt binnenkomen. Mya had het niet in de gaten, ze ging op in haar spel en speelde de hoer, ze kwam niet eens uit die rol toen ze Kurt gewaar werd. Ze ging naar hem toe en streelde zijn borst en zijn kruis, ze wilde zijn broekriem losmaken. 'Wat een lekker dier,' smakte ze en ze keek om naar mij. 'Kijk naar me, zo moet je dat doen, dan wordt hij heet.' Ik keek sprakeloos naar wat er gebeurde. Ik rekende erop dat Kurt haar een pak slaag zou geven. Dat deed hij niet. Hij keek haar eerst heel lang aan, toen trok hij zijn hemd uit en smeet het aan de kant. Daarna knoopte hij zijn broek los en liet hem op zijn schoenen vallen, hij schoptde de schoenen uit en stapte uit de broek. In zijn onderbroek stond hij voor het kindhoertje en zei: 'Laat dan maar eens zien wat je kunt. Geef mijn Joris eens een feestje.'Dat méén je niet. Tenzij dat meisje in de kinderprostitutie zit, gaat dit nergens over. En iedereen in dat boek vindt het allemaal de normaalste zaak van de wereld! Leuke relatie met je toekomstig adoptievader heb je dan. Waanzin. Werkelijk.
En als slagroom op de kersen, rood als van een verlangende vagina (schei toch uit, Eggels!) dan nog het relaas van de vriendin van de hoofdpersoon. Die doet plots uit de doeken dat haar ouders bij een ongeluk om het leven zijn gekomen. Vervolgens moet ze naar een boerderij van familie maar daar wordt ze misbruikt door haar neven. Haar tante gooit haar vervolgens op straat, waar ze wordt opgeraapt door een homo. Ze doet zijn huishouden en hij geeft haar onderdak. Ze moet woordjes Engels leren en als ze ze niet kent, slaat hij haar met een rijzweep op haar mond. Op een gegeven moment slaat de homo door en rost haar zelfs in elkaar als ze met andere mensen praat. En dat gaat zo vijf jaar door. Dan ontsnapt ze en wordt ze geschept door een auto. In het ziekenhuis behandelen ze haar niet, ze wordt in een asielzoekerscentrum opgesloten, trouwt vervolgens met de sociaal werker aldaar, krijgt twee kinderen, scheidt, blablabla. Al dat - excusez le mot - gelúl! Uitgesmeerd over een paar pagina's wordt ze met een rijzweep op d'r klep gemept, duikt haar verloren broer uit Australië op, is er een jongeman uit Latijns-Amerika die iemand aansprak met een accent als gekaramelliseerde kersen (hoe klinkt dát dan in vredesnaam?!) en wordt er weer broeierig langs lippen gelikt. De enige keren dat ik langs mijn lippen lik is als ik een negerzoen in mijn gezicht gedruk krijg! Wat een genuil over lippen likkerij en gesmak!
Zo. En nou doe ik er niet meer over. Dan vraag je je af: "Als je vanaf bladzijde vijf je al hebt doodgeërgerd, waarom heb je het boek dan uitgelezen?" Omdat ik het een kans wilde geven. Omdat het allemaal nog goed zou kunnen komen als er een gigantische plot-twist op het einde in zou zitten. Dat blijkt dat ze zelf ook dood is. Of dat ze al die tijd het met de verkeerde aan heeft gepapt en haar teruggekeerde minnaar een ander blijkt te zijn. Maar niets van dat alles. Omdat Eggels het presteert om op bijna elke bladzijde nieuwe, vaak niet relevante feitjes aan te dragen, leest het geheel niet fijn weg. Het kan zijn dat de essentie van het boek me compleet ontgaan is en dat ik het daarom zo stom vind. Mocht iemand de hogere gedachte erachter wel snappen, laat het me dan alsjeblieft weten. Want anders gaat dit boek toch echt de geschiedenis in als één grote verkwisting van mijn tijd.
