Woensdag had ik een afscheid om te vieren. Een heugelijk, dat wel, want - en minder cryptisch gaat het niet - kamp Wij heeft van kamp Hullie de poes teruggekregen. En dat hebben we gevierd met een High Tea. Dat had ik nog nooit gehad en het was echt super! Stijlvolle etagères met quiche, sandwiches, brownies, carrot cake (maar ik blijf erbij dat die van mij lekkerder is), mangotaart, carameldingetjes, borstplaat, truffels, en natuurlijk scones met cream en frambozenjam. Ik heb mooi de kleine jambakjes met de wijsvinger leeggemaakt. High Tea is wel aan mij besteed ;)
En dan om 12 uur straks mijn laatste tentamen. Tenminste, dat kan het zijn als ik hem haal én mijn tentamen van een maand terug ook heb gehaald. Ik heb goede hoop maar ook onwijze koppijn (hoewel ik me niet kan herinneren ooit echt gestrest te zijn geweest, gooi ik het daar maar op, en met een pijnstiller en koffie moet het wel klaar zijn). Het gaat om het bewegingsapparaat. Dat houdt dus in de anatomie met alle spieren en hun vaten en zenuwen, alle botten, wervels, gewrichten, allerlei fracturen, manieren om ze weer vast te zetten en dingen als meniscus- en kruisbandletsels. Dan nog tumoren en uitzaaiingen in het bewegingsapparaat, botontkalking, open ruggetjes, amputaties en revalidatietrajecten. Het is echt heel fascinerend maar een orthopeed zal ik niet worden..
