Captain's bLog

Er is iets met trancemuziek. Het is heel moeilijk om er precies de vinger op te leggen. Maar toen ik vandaag in de trein naar wat muziek luisterde schoot het mij te binnen: die sfeer, dat is er een van het "larger than life" gevoel. Misschien dat het daarom ook wel trance wordt genoemd. Ik heb altijd het idee dat het een instrumentaal verhaal is over iets ongrijpbaars en onbenoembaars. Niet blij, niet verdrietig. Helemaal geen emotie uitdragend terwijl het weldegelijk een sterk gevoel oproept. Wat voor sfeer draagt bijvoorbeeld (afgezien van de originele artiesten) "Mary Go Wild" van Ron van den Beuken? Is dat een klein beetje tragiek, of is het gewoon echt niks? En "Advanced" van Marcel Woods? Wat voor etiket moet je daar op plakken? "Cafe del Mar" door Marco V. is ook al niet in een hokje te stoppen maar geeft me altijd wel een heel sterk gevoel van onbestemdheid. Misschien is dat dan het doel van trance? Trance is gewoon een aangrijpende muzikale microkosmos. Raar toch, dat muziek zoiets teweeg brengt. Ik denk dat ik maar even Arrow Jazz FM en theewater op ga zetten, dat is tenminste wel overduidelijk sfeerverhogend!