Als een paal boven water
staat roerloos in de sloot,
een grijsgeklede psychiater
met zijn spichtige benen bloot.
Hij is in dikke mist gehuld
en wacht met eindeloos geduld
tussen de koeien bij de vleet
op een ander groen dieet.
Dan schrijdt hij ietwat en hapt
mis onder de Hollandse lucht,
en aan zijn mond ontsnapt
nu ook een diepe zucht.
Ik kan me bijna niet voorstellen dat je niet weet waar ik het over heb, of liever gezegd over wát ik het heb, maar het is me ettelijke treinreizen tussen Utrecht en Amsterdam niet gelukt om een gedicht over dit onderwerp te schrijven, en nou is 't-ie binnen een kwartier af! Komt vast door het zonnige weer..
Commentaar (2)
Briljant, werkelijk briljant.
Geschreven door Marco | 17 april 2008 11:06
*fwg, thanks. Had pap/mam je erop geattendeerd? Ik weet niet of papa 'm nou direct doorhad.. Notice ook de subtiliteit van "de vleet", welke ook is een visnet. Ik ben blij dat wij samen genen delen, fritsje :)
Geschreven door Suus | 17 april 2008 15:14