Captain's bLog

Toen ik vroegâh nog de luxe had om in mijn moeders buik overal naartoe gedragen te worden, ging het na verloop van tijd mis met de zwangerschap. Mijn moeder liep een of andere infectie op waardoor mijn badwater wegliep en ik té weinig overhield om het in uit te kunnen zingen, zo besloten de doktoren, die mij vervolgens met een keizersnede op de wereld hielpen. Tsja, daar lig je dan na 6 maanden en met je karige 1960 gram.

Althans, zo luidt de overlevering. Want het precieze weten we er eigenlijk niet van! Omdat mijn moeder ziek was, in een Utrechts ziekenhuis lag en vanwege de commotie rond een keizersnee, is het erbij ingeschoten om fatsoenlijk alle gegevens ergens te noteren. Ik ben dus altijd in de veronderstelling geweest dat ik 6 maanden oud was, dat ik nog geen twee pakken suiker woog en als een grote cavia in mijn vaders handen paste. (Dat van die cavia heeft 'ie nooit zo gezegd, maar dat vermoeden heb ik..)

Nu kreeg mijn moeder onlangs post van het UMC. Of ze mee wilde werken aan een onderzoek over zwangerschapsdiabetes, waar ze destijds ook last van had. (Het was overigens juist dankzij die diabetes dat ik toch aardig had kunnen groeien, anders was ik helemáál zo'n scharminkel geweest.) Dat betekende dus dat ze nog steeds in het bestand daar stond! Mijn moeder greep deze kans met beide handen aan: ja, ze wilde wel meedoen maar zou het dan op prijs stellen als ze als dank een paar gegevens over mij en mijn geboorte mocht hebben! En daar zou de onderzoeker zich voor in gaan spannen. Dus ik ben nu zó ongelofelijk benieuwd met wat hij voor de dag gaat komen! Was ik wel een bikkeltje van 6 maanden? Was ik ook ziek? Wat voor infectie had mijn moeder überhaupt? Hoe zwaar was ik precies? Verliep de keizersnee goed?

Na bijna 22 jaar krijgen we uitsluitsel :)