Hij is uit.
Op het eerste gezicht zou je kunnen denken: waar gáát dit heen? Het boek verhaalt over een jonge vrouw die een kind krijgt, gaat scheiden, zich daardoor ook distantieert van haar kerk en vervolgens al in trance dansend op zoek gaat naar contact met een oerkracht, De Moeder. Tijdens het vervullen van haar zoektocht en uitdraging van haar kennis, besluit ze ook nog eens op zoek te gaan naar haar biologische moeder in Roemenië. Ze is succesvol in de zakenwereld en weet veel mensen te overtuigen van haar levenswijze. Een levenswijze waar ik, als lezer, totaal geen geheel van kon maken. Waar draait het nou allemaal om? Iets met liefde en dansen. Gaandeweg wordt de hoofdpersoon, Athena, ook de manifestatie van De Moeder en kan ze ziekten detecteren of voelt ze aan wat mensen dwars zit om ze daar vervolgens mee (of zelfs vanaf) te helpen.
Een groot deel van het boek wordt er geschreven over De Moeder en de welhaast religie daar omheen, maar de essentie ontging mij. Raar genoeg houd je wel een apart gevoel over als je het boek weer dicht klapt. Alsof je eigen spirituele aard even is opgepoetst en je de neiging hebt om kaarsen aan te gaan steken. Maar als je niet van zweverigheid houdt, dan zul je je misschien doodergeren aan het boek. Wat blijft er over als ook de laatste pagina wordt omgeslagen? Een verhaal dat lekker wegleest. Verder niet echt iets. Of misschien zin om een weekendje naar Londen te gaan. Maar het einde maakte een hoop van de wazigheid goed.
