Gisteren was ik, na bijna twee uur de mechanismen van borstvoeding ontrafelen en verbanden leggen tussen rugpijn en pancreaskopcarcinomen, om 10 over 5 klaar met m'n tentamen. De computerzaal zat vol vreemde gezichten trouwens, naar ik vermoed allerlei ouderejaars die nu toch ook hun vierdejaars vakken moeten afsluiten. Met mijn hart in mijn keel: klik. De computer denkt. Wit scherm. Dan:
U heeft 124 van de 156 vragen goed beantwoord. Totaal score 84%.
!!!!
AAAAAAAH! Gauw klik ik nog op één van de vragen die ik fout had, want je kunt na afloop zien wat je fout hebt gedaan, maar ik dacht: "De boom ook in met de goede antwoorden, ik moet mensen gaan bellen!" Dus ik heb buiten lachend en springend mijn moeder opgebeld om te zeggen dat ik het heb gehaald. Met een vette voldoende! Weer een hertentamen afgesloten en bewezen dat ik het wél kan. Ik heb trouwens die 84% nog eens uitgerekend en daar klopt niks van. Maar het kan ook zijn dat ik de voorgaande getallen niet goed onthouden heb omdat alleen die 84% me interesseerde ;)
Het hele tentamen heeft me trouwens wel weer aan het denken gezet over een baan als MDL-arts. Het is toch ook echt een ontzettend mooi vak. Maarja, dat dacht ik na dermatologie en microbiologie ook. Misschien geldt voor mij toch ook dat ik in mijn co-schappen na elk vakgebied ervan overtuigd ben dat dat het helemaal voor mij is. Ik word het gewoon allemaal! Dan begin ik gewoon op mijn vijftigste pas met werken! (Hopeloos, zeg...)
