Ik zag vorige week de advertentie voor deze film in één van de gratis ochtendbladen. Dat ze erbij zetten dat het van de makers van The Lord of the Rings is, vond ik een gevaarlijke lokker. Maar goed, het genre ligt mij natuurlijk wel en dus wilde ik er graag heen. Bovendien bevalt het concept van daemons mij wel ;) Ik had in een review gelezen dat je het niet hoeft te doen voor het verhaal, maar dat de shots van de rennende ijsbeer de moeite wel waard zijn. Dus afgelopen weekend heb ik hem met Niek gezien in Enschede.
Als je weet dat ze adverteren met "van de makers van", dan ga je automatisch toch een beetje op overeenkomsten letten. En zo vond ik al snel het proloog, Galadriel en Ian McKellen terug, evenals het worstelen met allerlei verhaallijnen in één film proppen. Dat laatste vond ik dan ook een groot minpunt. Het is al heel wat om het idee van Stof te begrijpen, maar als er dan ook nog een heel leger heksen naar een oorlog gaan (Eva Green die iets zegt in de richting van: "War is upon you, whether you'd risk it or not," in de hoop dat wij het Grote Belang van die oorlog zomaar inzien...?), dan geef ik het een beetje op. Als er dan een wending in het verhaal komt die je mond moet laten openvallen, dan denk je al gauw: ja hoor, dat kan er ook nog wel bij, whatever.. Maar gelukkig was het dus wel Eva Green. Jammer dat ze in een soort Supermanhouding door het luchtruim moet zwieren. Nicole Kidman vond ik eigenlijk ook zo geweldig niet acteren, maar dat ligt vast aan mij. Die vermoorde onschuld rollen van haar..
Dan het Gouden Kompas, de toestand waar de hele film om zou draaien. Het is een nogal ingewikkeld ding, maar als je de drie wijzers op een zwik icoontjes zet en daarbij hard aan de eraan gekoppelde vraag denkt, dan geeft het kompas je je antwoord. De eerste keer dat Lyra, het grietje in de hoofdrol, het ding probeert, komt er een vaag antwoord uit waar ze geen hout mee kan. Het is dus op z'n zachts gezegd raar te noemen dat ze daarná wèl zomaar alle antwoorden op haar vragen uit de kompas weet te schudden. Tot het punt waarop het kompas zelfs wordt aangewend voor trivialere vragen. Is het niet een béétje raar, dat een meisje zonder ouders niet direct aan haar kompas vraagt wie dan haar ouders zijn..? Om nog maar te zwijgen over het einde van de film. Laat maar raden, dit moet ook een drieluik worden dat elk jaar met kerst iedereen de bioscoop in krijgt?
Was het dan allemáál zo "net niet"? Nee hoor, er was ook genoeg moois. Die daemons bijvoorbeeld. Heel erg aardig in elkaar geknutseld hoe ze van de ene verschijningsvorm in de andere overgaan. Sowieso mooi geanimeerd. En dan al die ijsberen (misschien brengt het wat meer klimaatsbewustzijn?), ook mooi met hun bijna echte vacht. Een ijsbeer in een harnas is denk ik zo bruut als een ijsbeer maar kan zijn. Verder nog Daniel Craig. Tsja, en dus ijsberen.. *zucht.. Wat mij betreft mogen ze per direct stoppen met het misbruiken van de credits die The Lord of the Rings terecht met hard werken heeft opgebouwd. The Golden Compass heeft dat namelijk nog lang niet verdiend. Wat ze wèl verdienen is bakken met geld. Ach ja, misschien dat ze met dat geld een andere regisseur in de arm moeten nemen..?
