Niek belde mij een klein poosje terug: we hebben het huis! Onvoorstelbaar! Vanaf 17 december kunnen we erin. Ik kan het nog niet helemaal bevatten maar ik ben in ieder geval ontzettend blij! (Thank You!)
Toen ik mijn moeder net belde en het hele verhaal deed, had zij na afloop minder goed nieuws. Mijn oudste oom moet morgen worden opgenomen in het ziekenhuis vanwege een "vlek op zijn longen". Ze gaan onder andere een bronchoscopie doen om zijn luchtwegen te bekijken. Voor iemand van 81 die zijn hele leven al heeft gerookt is dat denk ik redelijk synoniem voor longkanker. Mijn blijheid om het huis is wel afgevlakt nu we het onuitgesprokene vermoeden, en het idee dat ik binnenkort afscheid moet gaan nemen van hem valt me zwaar. Mijn ouders gaan maandag bij hem langs. Ik hoop dat het iets onbenulligs is. (Who are we kidding?) En als het kanker is, dan hoop ik dat hij taai genoeg is om weer naar huis te mogen. En dat ik hem nog een keer kan zien.
