Antwerpen was regenachtig. Maar dat mocht de pret niet drukken en we zijn gewoon in de stad op zoek gegaan naar laarzen, zonder succes. We hadden wel succes op een ander vlak: toen we een broodje kip-bacon haalden, kwam die jongen er niet meer uit en hadden we twee voor de prijs van één. Toen we rond 5 uur thuis waren, heb ik me omgekleed en zijn we weer op pad gegaan voor het "feestje" van een jarig Capgemini, de CapParade op het festivalterrein in Spaarnwoude. Ook daar regende het een beetje maar er waren gelukkig veel grote tenten en collectieve paraplu's. Het was er echt heel goed geregeld, je kon weinig slecht georganiseerds vinden (het enige ding: ontbrekende wasbakken bij één van de toilethokken). Op elke hoek was wel een bar of iets waar je eten kon krijgen. En wat voor eten! In een tent nabij het water hing geloof ik een varken aan het spit, er was shoarma, wraps, stokbroodjes, tapas, bolletjes schepijs, groenten, noem maar op. In de tent "Those were the (C-)days" draaiden ze allerlei muziek waarbij bij elk genre er accesoires werden uitgedeeld. En zo had ik een witte pruik te pakken waar ik de rest van de avond mee heb rondgelopen. Charming ;) (Ik kwam er gisteren achter dat hij ook nog eens licht glow in the dark is.) Het was echt leuk om te zien hoe twintigers en dertigers zich in een draaimolen wurmen, of hoe een man eerst heel voorzichtig op de dansvloer staat te wiebelen maar na een poosje er op los swingt. Samenvatting: wraps, plakjes varken, poffertjes en wat glazen port, lachen, dansen, Ilse de Lange, Di-rect en Roel van Velzen. Ik heb het reuze naar mijn zin gehad maar was blij mijn bed te zien.
Gisteren zijn we bij mijn ouders geweest om ons hopelijk toekomstige huis te bespreken. Mijn vader had ook een oude filmprojector van de zolder gehaald en zo zaten we 's middags dus filmpjes van vroeger te kijken. Mijn broer op 2-jarige leeftijd op een trekker, ik die in Duitsland net had leren lopen, mijn moeder met een gigantische zonnebril, mijn vader met (toen nog) zwart haar.. Ik had die filmpjes nog nooit eerder gezien maar het was zo leuk! De projector had alleen zo'n 15 jaar stil gestaan dus hij liep niet helemaal lekker meer, en zo verbrande er één beeldje en een boel beeldjes bijna.
Vandaag gaat Niek een bod uitbrengen op het huis dat we graag willen hebben. Als ik 's ochtends wakker word, is het eerste dat door mijn hoofd schiet dat huis. We hebben al bijna de complete verbouwing voor ogen, en het scheelt niet veel of de inrichting staat ook al vast. Kortom, het zal echt een hele grote teleurstelling zijn als we het niet worden. Bovendien is het extra wrang omdat we er een ander appartement voor laten schieten waar we anders eind januari in zouden kunnen. De eigenaressen willen vanochtend weten wat we doen, en wat we dus doen is gaan voor de andere woning.. Een huis kopen is geen makkie!
