de zon al op vier is het nog half drie
in de kamer slechts melancholie
van de zachte pianoklanken
binnen nu en een kwartier misschien al thee
ik vraag hem en hij gaat mee
in de zachte smaken
de glimlach net geboren krult
in zijn eenzaamheid gehuld
een zachte boog omhoog
op een verloren zondag in deze tijd
ben ik niet al mijn zinne kwijt
slechts heel even somber
